13-07-10

KLEBNIKOV CARNAVAL 2010

 

KLebnikov-Carnaval-2010.jpg
CALL FOR WORKS 2010

Oproep aan alle creatievelingen die zich geïnfecteerd weten door het Virus van de Vrije Lyriek!

Wij nodigen u graag uit om deel te nemen aan de derde editie van het KLEBNIKOV CARNAVAL.

U kan tot en gedurende het Carnaval (3-5 september 2010) :

  • objecten (teksten, beeldend werk, muziekopnames, documenten allerlei,…) opsturen of bezorgen aan dit adres:
    KLEBNIKOV CARNAVAL
    Smidsestraat 31
    B-3010 Kessel-Lo
    België
  • digitale bestanden met ev. uitvoerings- of presentatierichtlijnen bezorgen via mail naar dirk_at_vilt.net (voor grotere bestanden stuurt u best eerst een mailtje waarna ik u een ftp-adres bezorg zodat u het kan uploaden
  • tijdens het deelnemersfestival in levende lijve uw Ding komen doen (voordracht, performance, theater, mime, dans, muziek,…). Mail naar dirk_at_vilt.net of bel naar Dirk Vekemans op 0476 494818 begin_of_the_skype_highlighting 0476 494818 end_of_the_skype_highlighting voor info / om u in te schrijven.
  • als vrijwillige werkmens meehelpen aan de organisatie van het Carnaval (opbouw/afbraak – kinderanimatie – permanentie op standjes – promotie -…)
  • met uw organisatie een standje komen houden (vrije creativiteitsbeoefening – socio-culturele actie – literair genootschap -…). Zelfde contactgegevens.

Mensen -groepen die tijdig hun Deelname bevestigen krijgen extra publiciteit op onze affiche’s, flyers en aankondigingen.

Het KLEBNIKOV CARNAVAL is het unieke participatieve festival van de Vrije Lyriek, georganiseerd door Grapes of Art, De Bereklauw en uw dienaar in het Centrum van het Gekende Universum, het onovertroffen Kessel-Lo.

Dit deelnemersfestival is een feest van de ongebonden en ongedwongen creativiteit en vindt voor de derde maal plaats zonder enige vorm van sponsoring of subsidiëring. Het gebeuren wordt uitsluitend gedragen door de vrijwillige inzet van de deelnemers en organisatoren. Jaarlijks kan u zo gedurende normaal 8, nu wegens omstandigheden drie dagen, geheel gratis genieten van poetische voordrachten, muziek, theater, spoken word, een hybriede tentoonstelling met beeld, grafiek, vispo, fotografie, installaties en video, kinderanimatie, jolijt en vertier.

>> Vrijdagavond 3 september wordt er voornamelijk muziek gemaakt.
>> Zaterdag en zondag vinden er onafgebroken voordrachten plaats vanaf 13u tot de voorraad strekt (op zaterdag tot middernacht – op zondag tot ong 20u00.
>> Zaterdag en zondag werken we ook met gereserveerde uren voor gasten die we zelf geïnviteerd hebben, daarbuiten kan en mag iedereen deelnemen op de manier die zij of hij verkiest. De tijdstippen en duur van deze optredens van spontane particpanten wordt op de moment zelf geregeld, naar gelang het aanwezige aanbod.

>> Voor deelnemers is er wat drank en eten voorzien, graag een seintje als je wenst te overnachten, dan reserveren we een slaapplaats.

Alles gaat door dit jaar in het Smidsehof, Smidsestraat 31, 3010 Kessel-Lo.

Weest welgekomen, gij herauten van de Vrije Lyriek!

DEELNEMERS  – PARTICIPANTS 2010

Here’s the growing list: with our Call for Works not even properly issued, so far these people have already confirmed their participation in this years edition (september 3rd-5th,  2010):

 

19:17 Gepost door dv | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

24-10-07

tiens

 

Hier vind u enkel het archief van het dagwerk van auteur dirk vekemans

 

Om storende advertenties te vermijden is deze activiteit verhuisd naar 

http://vilt.wordpress.com/

09:32 Gepost door dv in prrt | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

17-10-07

POETRY KESSEL-LO POEZIE


DSC06445_550
 

18:28 Gepost door dv in prrt | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

spiekbriefje voor bij het examen Transfiguratie (Eerstegraads Erg Buitengewoon Onderwijs)

 Untitled-2

Het tekort lost op in het teveel.

Elk realiseren ontsluit een veelvoud aan chiastische verdraaiingen die in hun gebeuren een fictionaliseren bevatten, inclusief het realiseren van de fictionalisering.

De resultanten bieden een verkabbelend aanzicht: de tesserae van de verdraaiingsintensiteiten ogen als golfjes op een statisch geladen vlak, het oppervlaktespanningsveld.

Er is niets onder of boven het oppervlaktespanningsveld, het is een zwevend abstractum.

Het meten richt zich op de hoeveelheden &  loopt verloren.

De perceptie richt zich op de geaardheden & loopt verloren.

Het verloren lopen verhoogt de pret van het uitlopen.
Het uitlopen loopt uit in de dood, maar het verleden sterft al in het afgestorvene.  De bepaaldheden kruisen in het ontijdelijke.

 Waarlijke communicatie vindt plaats waar het spreken ophoudt, ook met niet-spreken zijn, waar het af afslaat. De Onuiputtelijke creatiebron aangeboord in de stilstand van  een kramp op een kramp op een...

Untsoweiter. 

Het teveel lost op in het tekort. 

11:15 Gepost door dv in prrt | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

14-10-07

van emblemata over impresa naar problemata in 1 scroll

 002

 

  • stilte
  • gebaar
  • kreet
  • lawaai
  • luit (lier) 
  • stem
  • (aan)roeping
  • spraak
  • zucht
  • naam
  • het gerenommeerde
  • de lof van het (her)benoemde.
De Délie van Maurice Scève beweegt zich langs een flexibele as die loopt langs deze kernwoorden ( &  nog een pak andere, we houden het simpel) naar een stilstand, op zoek naar een ultieme veruitwendiging van de fixatiebeweging van de taal, de dizaines spiralen neerwaarts naar een embleem, een letterlijk opgetekend zijn van de uitspraak.

Pascal Quignard, La Parole de la Délie, Mercure de France 1974 p.108:

"Hiérarchie qui va du geste au cri, puis de l'articulation des sons à la profération des mots, ensuite de l'inscription alphabétique à la chiffration plus fondamentale, et enfin de la figure écrite a l'impresa, sentence directement image, figure immédiatement parole. Ammirato dit; "Il ne faut ni que l'âme soit l'interprète du corps, ni le corps de l'âme."

-----------------------

Een hierarchie die gaat van het gebaar naar de kreet, vervolgens de articulatie van de klanken in het woekeren van de worrden, dan van de alfabetische inscriptie naar een meer gelaagde vercijfering tot uiteindelijk verschreven tot figuur in de impresa, de zin die onmiddelijk ook beeld is. Ammirato (Italiaans renaissancist gestorven in 1601) zegt: "Wat bereikt dient te worden is dat de ziel niet het lichaam dient te interpreteren, noch het lichaam de ziel"
(cfr het samenvallen van de heroisch begeesterde geliefde met zijn object van verlangen bij Bruno - vertaling & noot dv)

De Délie, zo legt Quignard verder uit,  is structureel opgehangen aan 50 emblemen, die de tekst voorafgegaan zijn. Als zodanig heeft Scève toch meer gemeen met de traditie van de (italiaanse) imprese literatuur dan met de emblematisten. Quignard suggereert hier dat het impresa bij machte is op poëtische wijze de hierachie van het voorheen al als hopeloze destresse gekarakteriseerde spreken om te plooien en in de eigen metaforische beweging te bestendigen:

L'impresa du même coup c'est poésie.
L'impresa fixe de la sorte une dicibilité double, rejoignant ce qui la disjoint en son fonctionnement, des deux côtés qu'aussitôt la parole émancipe et diffère.
L'impresa initierait en ce sens en tant que la quête de la métaphore même de tout mouvement métaphorique.

Là où se clore: l'inépuisable.
Là où s'absorber: la déhiscence. "

------------------- 

Het impresa is meteen ook poëzie.
Het impresa fixeert op die manier een dubbele zeggingskracht, herenigend wat het onderscheidt in zijn werking, langs beide kanten zoals eerder al de spraak emancipeerde en onderscheidde.
Het impresa zou in die zin  als een zoeken initieren van de metafoor zelf van alle metaforische beweging

 

Bij het afsluiten: het onuitputtelijke.
Bij het absorberen: de afscheuring
.

(Die twee laatste zinnetjes zijn mij ook niet helemaal duidelijk. Het haar op mijn Frans enzo. Wat ik ervan maak:omdat het impresa  de sluitsteen vormt, daar waar het uiteinde van de genoemde hierarchie weer aan haar vertrekpunt wordt geplakt, dus het 'doet' hetzelfde als waar het voor 'staat', het metamorfiseert het metamorfiseren - we kunnen dat pakken simpelder zeggen door te beweren dat het impresa de metafoor recursief definieert - ja het klinkt raar maar dit is een ontzaglijk belangrijke denkbeweging,  want het is een precursor van de methoden die nu op een alles bepalende manier op massale wijze worden gebruikt. soit. - vertaling & noot dv)

 Wat je hier dus gepresenteerd, benadrukt ziet, is dat het niet zozeer gaat om die nabijheid van woord en beeld, in de dichterlijke expressie of over de 'naadloze' overgang tussen woord en beeld, of over de wisselwerkingen tussen woord en beeld, nee dat zijn, ook nu nog, wel leuke dingetjes, aardigheidjes waarmede het aangenaam kampvuurtje spelen is. De finale vorm van het werk heeft slechts ogenschijnlijk de essentie van de huis- tuin- en keukenpret van de emblematische literatuur.

Waar het wél om gaat is het hele proces, de hierarchie die in de levensdans, die natuurlijk altijd een verlangensdans is, de kringloop - zo blijkt op het einde pas- die doorlopen wordt van gebaren over kreten en gefluister tot het verlangend benoemen, het lovend herhalen van de naam, het alfabetiseren van het verlangen, het verletteren, een codering dus, die vervolgens een teken wordt, een versleuteld programma voor de ontsluiting van de beleving, en dus drager van de poetische kracht zelve, dezelfde poëtische kracht die haar vercijferd heeft, met cijfer hier in de betekenis niet van het platte mathematiseren maar van de versleuteling in het chiffre, een wegschrijven dus in het afgebeelde. 

  Vandaar dat je bij het sluitmoment het onuitputtelijke bevestigd en bij absorptie automatisch de afscheuring bewerkstelligd, een re-activatie die geen herhaling is, maar een her-instantiëring van het reeds belopene.

 

 

 *          *

*

 

 

De verbanden met de eeuwenoude zoektocht naar de 'geheime' performante code, de versleuteling van de wereld in het anagram van het boek zoals Florian Cramer die beschreven heeft in Words Made Flesh in het licht van het hedendaagse concept van de executeerbare code, programmataal dus, liggen hier inpluggingsklaar. Zoals elke plug ´n play architectuur zal dit wellicht ook alles doen behalve ´spelen´ maar toch: het schetsen is goed bedoeld.

Het enige, immers,  wat noodzakelijkerwijs ontbrak in het denken van Scève, wat niet anders kon dan ontbreken, was de mogelijkheid om het wegschrijven zelf te dynamiseren, om het niet onherroepelijk in de afgrond van de vergetelheid te zien wegdeemsteren, waardoor het natuurlijk ook de schoonheid en het vitaliserende van de ondergang krijgt. Verandert dat op beslissende wijze iets aan het monumentale van de denkbeweging van Scève? Worden de pyramiden minder indrukwekkend als je weet dat er kranen bestaan?

Integendeel dus, het enige waar we iets aan hebben, altijd en overal is aan de dynamiek en het onderscheidingsvermogen van de denkbeweging zelf, want dat kunnen we immers ten allen tijden zonder enig hulpmidel reactiveren. Ik zei het toch Marcel, het zit in uw kopken.

 Wat mij verder voornamelijk interesseert bij Scève, want hem razend interessant maakt, is de analogie in de tijdskaders, en het afleidbare belang van het poëtische paradigma in beide tijdsgewrichten, een onderscheiden van het poetische belang dat wonderwel rijmt met de stellingen van Deleuze en Guattari rond een soortgelijke problematisering van de culturele machinatie, of om het maar 's op zijn romantieks & hoog-Huizinga's te zeggen, als u dat liever hoort:

Scève aan het begin van de boekdrukkunst bezig met een op finaliteit gerichtte en dus tot mislukken gedoemde poging om de geliefde te vatten of alleszins een vorm van redemptie te bereiken uit de onmogelijkheid om uit de eigen beslotenheid te ontsnappen buiten het absolute nihil van de dood om.

& wij met iets minder finaliteit in onze achterhoofden maar evenzeer bepaald door onze menselijke tekorten, met onze dikke tenen voorzichtig voelend in de woest-kolkende wateren van een onbeschrijflijke toekomst, waar de enige houvast een consequent-empathische & dynamisch-scheppende vorm van bewegen lijkt. 

Vooruitgang? daar zou ik niet zomaar  ja op durven zeggen, aan het aantal nodeloze doden per jaar zou je eerder zeggen van niet. Maar ja, beweging zit er in, toch, &  da's maar goed ook, voortgang hebben we altijd nodig, al was het maar om met voldoende splutverwekkende vaart tegen de Voorruit van het gelijknamige Rusthuis te kunnen smakken. Met de ontzagwekkende uitstraling, het uiterst dynamische flegma ( die wapperende haren, dat open hemd, die woelige tepels) die er momenteel van onze intellectuele elite uitgaat, zitten we uiteraard gebeiteld voor een aardig plofje tegen het gewapend glas, een kort glijden vervolgens met zacht misbaar in de kermende media en dan wat anders dan de eeuwige duisternis in de zelfgezochte poel.

Hm, misschien toch maar beter die lier terug opgespannen krijgen.

 

 *             *

*


We zullen vandaag althans een beetje de zaken pogen aan te vijzelen met een  ietsje rond de bundel islandverse door Audacia Dangereyes, uitgegeven bij Stone Age Type in Washington, een uitgeverijtje dat van zichzelf beweert enkel boeken te publiceren die niemand ooit zal lezen.

Wij al dadelijk wild enthousiast natuurlijk, & zeker over de dingen van deze A.D. een vermoedelijk Grote Dame, want haar procédé is uiterrrrest interessant: van flarden opgevangen conversatie, toevallig gelezen opschriften maakt zij kernachtige sedimentverzen die galmen alsof er werelden in schelpsuizen.

Het leuke aan het typografische restant van dit procédé (je had het moeten meemaken toen de verzen nog vers resoneerden met het dagelijks gewauwel op internet, toen ze nog volop in hun tijd staken, als het Ware,  is dat het zeer iconografisch klinkende dingen zijn,  die bij mij alleszins de meest bizarre plastieken instincten wakkermaken, & dat leidt linea recta dan naar mijn  hoogst onverantwoord gepruts met potlood op papier. Ik verontschuldig mij maar bij voorbaat, dan zijn we daarvan al af, want het betreft hier wat ik dan maar noiemen zal grafiette problematiseringen: van de tremaloze poezie is middels grafietstokjes geen embleem maar een nieuw probleem gemaakt, een verse verwikkeling, om het zo maar te zeggen.

Hoogst onverantwoord, want ik blijf het zeggen, ge moet niet kunnen tekenen om te tekenen, & het hoeft geen label te hebben om interessant te kunnen zijn: als het proces aangenaam is moet het wel goed zijn want au fond is dat het enige wat telt, de rest is al dan niet verhandelbare afval en heel af- ebn toe, met behoorlijk wat geluk, voedsel voor een volgend slachtoffer haar gepruts.

 A.Dangereyes is daar alleszins al in geslaagd: met haar hoogwaardig afval heeft ze mijn karretje aan het rollen gebracht. Tant pis pour vous, mes enfants.

Hup hup. Hoera Hoera. Hear hear. We hebben weer iets nieuws.
De grafiette problemen STOPWATCH en RELIGIONING naar de gelijknamige Dangereyes-verzen staan al op POETRY KESSEL-LO POEZIE, hier is  EQUALITY

equality001_550

 

 

equality002_400

 

 

equality003_400

 

 

equality004_400

 

 

 

equality005_400

 

 

 

 

equality006_400

 

 

equality007_400

 

 

equality008_400

 

 

equality009_400

 

U kan dit ding verder volgen via
http://islandverse.blogspot.com/ 

 

22:25 Gepost door dv in prrt | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

merci

ik zie dat het tellerken weer een imaginaire grens heeft overschreden:

bedankt iedereen voor de betoonde interesse in mijn creatief gepruts (& sodade in het bijzonder voor de erg nuttige feedback)

- dirk 

12:11 Gepost door dv in prrt | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

eerstvolgende wasbeurt woensdagavond

14102007_550

De eerstvolgende wasbeurt waarbij overtollige code zal worden verwijderd van de POETRY KESSEL-LO POEZIE codewasserij is nu woensdagavond.

Inzendingen naar:

adres

(euh, we waren er toch wel niet in  geslaagd zekers om dat captcha imagefileken met maar 1 L aan te maken - het is wel degelijk vilt.kessello - ooit komt er een boekje met de beste  blunders van...)

met een forward naar het reeds 100% spam-attractieve dv@vilt.net 

Alles wat u nu inzendt, blijft dus allicht staan tot woensdag (tenzij het op evidente wijze tegen mijn uiterst rekbaar tot coleriek-kleingeestig  gevoel van goede smaak indruist). 

Ondertussen mogen we ons verheugen in een drietal zeer te smaken poemen van Donna Kuhn uit verre California.

Ziet,  als ze dat dáar al kunnen, & zo goed, waar wacht u dan nog op, die zich zo dicht bij het centrum van het bekende universum ophoudt? 

 

11:58 Gepost door dv in prrt | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende