Zoals[13/01/06T17:11:52:768] zij de oude, zij de tweede zitten blijft, zo staat zij de eerste op nu als eerste: de linkerzijde verpixelt de rechter tot blik & hijst als eerste de grap in de joke de rugzak op rafelige schoudertjes die bulkt van het 1 & het al afgepulkt gothic, urinoir goud
een aanzoek met stippeltjes wensbare huid tussen het barstende leder der snijdende draagriemen- ze rommelt in de mode waar ze met de klad in zit als met de wrattenhand de kliederbak in resoluut voor beterkoop gekozen & zij
de tweede al wachtende het klithaar, de faciale huidcellensterfte kleeft ons al aan met het zuchten, de sissende klacht die zij ons in de ooghoeken klaarstoomt het wakkerder schrikken bij onraad terwijl onnavolgbaar de eerste in een spectrum breder en zwarter & trager dan eerst was geweten het pijnbeeld verjongend de beeldkramp de spleten inwrijft van het treingewelfte, zo wordt betwijfeld of de rondingen van de dubbel getekende kunststofbekleding (1 maal een teken, x maal een teken) grijzer dan overheidsschermen voor verderf nog ontvankelijk zijn
- verlos ons o heer zo & meteen -
als ogen die de schellen van eerlang in tranen beminnen wrijf ik een handpalm je wangen je armen je schouders aan
zo is het nachtelijk krijsen met de haken eraf zo is de zanglijn gebotteld zo is de armoei, dat velletje zin al gebarsten zo kerven de ramen de blaadjes in oker zo schieten de haren het leder in zo spiegelt de eerste als de tweede de touwtjes op het bleke, het gierig uitgewaaierde
op het omarmingsgezinde hoofd, het spichtige garen in de hoop naar een teken van hoop zo de treinen kerven zo kerven & kerven & boenken & kerven wij
bij het naderen van Leuven naderen wij naderend Leuven want wij is het badinerende boenken van bloed wij is het eenzame oker der schouderblaadjes wij is het schichtige jagen der armen wij zijn de uitgerokken rugzakarmen wij zijn de kassa's der kansen krakende armen wij is het zware metaal in de tranende ogen zwiepend van de borstjes af & hop de ramen in
zo al uitbarstend is alles meteen bij je al, zo al is het al één getal
zoals [13/01/06T17:11:52:769] de afkerige van schade bij voorbaat de tweede herhaalt als de eerste met de helft van de halve tweede als eerste genomen
zoals in vertraging gegoten de zwartere de jongere de balkende van leven de oudere tweede herhaalt met een blik zonder kleuren, zo is de stevig komende de verwelkte, de in de haast der beeldschrifturen verloren gaande souplesse, & - o wonder der blitzend gepastette oliezwangere lusttapijten - zoals ook hoe bij dat raaslicht de in kootjes gekapte tegentrein in de volle lengte van haar stellen de collateral dammage beperkt tot 1 trillende wimper van de tweede slechts, zo
-een bloedwarm speekseldraadje vonkend tussen 2 van zoiets-
is je huid & je mond door hen mij op- & opengespalkt & gesperd,
zo even maar want zij de eerste & zij de tweede & het barstende oker ter elfder ure & zij alweer haar recht herworven hoopje hoopvol nog haar lach in ach verkrampt o was ze maar naast haar blijvend geschreven, zo is er niets daarvan zo zichtbaar meer &
zo dus zit het niets bij het waarschuwende zakken der Cheopspyramiden als mijn tijd op een ijzig licht hellend vlak tot nu & de zon afgerond als mijn ik een fabreus gespietste bromtol, als een blauwig schijnsel van het iets in je eeuwigheid te wachten te flitsen te vragen
als uitbarstend vuil als bulkend als kleffe huilzang in schennis geschreven zo
zwenkt het licht op dit punt het kroes in, je verende nacht.
(Die dag zal koninklijk bevend met weëe klacht & het droeve drildicht je innigste je diepste valkuil de bidder bedingen, je slokkende bekken wordt met ingang van heden op elk wenken onverbiddelijk van vollere leegte volledig voorzien).
"Oh! wat rijsen my de haeren/ In 't bedencken van den dagh,/ Als'er twee te bedde gaeren/Daer noyt Hy de Sy en sagh." Constantyn Huygens , WORP I,99
"D'onzichtbre ziel bestaet uit geest, en niet uit stof. ... / Zy leeft in eeuwigheit, en vreest noch roest, noch schennis." Constantyn Huygens WORP I, 343
----------------------------------
An ossified sternum is no longer entirely cartilaginous, instead becoming bony and thus far more susceptible to fossilization. It is an exaptation to flight, and most likely originated in pre-volant scansorial theropods. In flying birds the sternum possesses a carina and is the anchorage of m. supracoracoideus and, in part, the pectoralis major. A character is any observable phenotype possessed by an organism which has a genetic cause
---------------------------------
New Pseudo-French Tubism
theythem shealike are theythem having shealike
theythem hotcoffee cupswhile
thehoze looks theythem at thehoze that congelates
the eyei likeone toomany tonguetoit likeshe thatlikes thehoze tocongelate
USSR ofte het Universal System for Social Rehabilitation is een cynisch-ironisch stukje van dv (the author formerly known as a video format) over de neiging tot overmatige tagging zoals die door de IT-industrie aan ons aller waggelende perceptie wordt opgedrongen.
Wees getagd of wees niet. Terwijl een voormalige Relevantie met Marc Reynebeau gaat schranzen in de kastelen van het perfiede Albion & Baudrilliard de schermen onzer academici volspuit met apocafiel* witsel wordt uw dienaar, het arme cloonsel, verwezen naar de pervers verheerlikte martelkamers der auto-destructie.
De serie WITVEESWIT BACKFACEBLUE kabbelt rustig verder: in nummer 4 komt een trieste homo patheticus inclusief krampachtig geklemde vuist net (niet) van de grond, maar u, mon semblable, bent een Hypkuk als je de pracht van zijn moment suprème niet in de bomen ziet hangen.
Voor nummer 5 van de serie hebt u de laatste versie van de flash speler nodig want daar zit zo'n 5 meg aan visionaire video achter, die in eerdere codeci teveel blokskens gaf.
Er wordt hier wat ingehakt op Bergsoniaanse noties van duurte en er vliegt een vogeltje van Eliot in een neergekwakte rozentuin, maar eigenlijk is het een gender stuk en een cryptische aanhankelijkheidsbetuiging aan mijn dierbare. Subjectiviteit is voorwaar een rekbaar begrip, een inzoembaar stukje Google Earth waar de vluchtheuvels van de identiteit telkens weer overhoop gehaald worden door wegeniswerken en inslaande mortiergranaten. Niks nieuws onder de zon dus.
In't algemeen heeft de serie nu een eerste vorm van overcodering gekregen, die de lineaire structuur doorbreekt en een virtuele request-handler betrekt de gebruiker intra-machinaal met de net-event die wordt geactualiseerd: d'r is dus een navigatie-menuutje bij elk bestand zodat je tussen de nummers kan zap-browsen en een flash-balkje floept er wat gebruikersgegevens bij. Moeilijk doen? Ik? Allez, menneke...
En dan is er nog de laatste versie van het Pluggable Cathedral Universe ofte PCU, waar ernaar gestreefd wordt de Kathedraal visueel te renderen aan de hand van bezoekersdata. In deze versie kan je leuke cirkelvormige animaties genereren door een 'plaats' te selecteren en dan op 'Draw' te klikken. De bewegende lijnstructuren verbinden 'at random' tot bewegende puntjes herleidde requests van een Kathedraalbestand. Allemaal nog veel te statisch en dat random-gedoe moet er ook nog uit, maar het kan er al mee door als speleding.
apocafiel: zie http://www.worldchanging.com/archives/004020.html Alan Sondheim bracht het te berde in de Wryting list onlangs : "Apocaphilia - Inspired by Bruce Sterling's grounded response to James Lovelock's mind at the end of its tether, Jamais coins a new term, *apocaphilia.* Perfect."
VASTE LINK of monaden zelf schaduwen hebben, wordt nergens vermeld
OPEN OPROEP AAN HET NEDERLANDSTALIG GESCHRIJVERTE
Héél binnenkort gaat in de Kathedraal het 'open' blogprogramma "monAd"van start. Kathedraalgebruikers kunnen dan zelf de kathedraal beschrijven en naar hun zin plooien.
Ik reken een beetje op u aller goede wil om daar een beetje hondsdolhoustiastisch aan mee te doen (moet toch 's wat minder gaan roken, denk ik) Dus uiteraard verwacht ik een massale toeloop. Dus u zal zich moeten haasten. Want het hoogst eigenzinnige (dat spreekt) , revolutionaire (dat komt) contento managamente especiale programmissima (wasdá) heeft slechts plaats voor 100 mensen, waarvan 20 procent slechts aan Nederlandstaligen zal worden toegewezen (de andere zitjes gaan naar resp. 20 Engelstaligen (oeieoei), 20 Franstaligen (ouioui), 20 Duitstaligen (ichich) en dan een bende Anders- en Eigentaligen (waar ga ik die in godsnaam allemaal halen). Van die 20 blijven er al maar 19 over, want uiteraard is mijn zus al met een onwrikbare fauteuil gaan lopen..
En dan te bedenken da'k verleden maand nog ne mottigen ambras heb gehad met mez op webartery, dat Alan Sondheim ziek is, dus die zal ook wel z'n kat sturen en die mennekes op de rhizome raw list die zitten ochotekens natuurlijk alleen maar naar hun google ratings te loeren ('k heb daar overigens van 't weekend ook weer serieuze malheuren aangericht)....
Voor het overige spreekt een enig, koud & zelf- & zinloos eenzaam man tot u, so i do implore you....
Na die fameuze stormloop, overigens, zal ieder zijn zitje moeten verdedigen want (naar gelang de omvang van het niet-fiasco) elke zoveel tijd vliegt er middels onderling bedisselwerk 1, 2, 3 iemanden uit, wég, schup afkuisen, trap het af... om plaats te maken voor Aanstormende Koorbeulen of Vuurspuwende Hostiedames.
Enfin, soit: we zijn aan't testen, de geinteresseerden kunnen zich alvast inschrijven door ergens op 'new user' te klikken. In de Kathedraalbouw gelden de Regels van het Harde Leven, m.a.w. : trekt uwe plan & als g'iets niet weet, vraag dat dan hè menneke - mail2dv@vilt.net
pst: Eén & ander betekent overigens hoegenaamd niet dat deze blog zou verdwijnen. Au contraire, met zóveel volk in huis...
Zoals [13/01/06T17:11:52:768] zij de oude zij de tweede zij de eerste staat op als eerste, de zijde verpoederd hijst als eerste een grap in een joke de rafelige rugzak op schoudertjes in afgepulkt heavy-metal leder de rondingen waar ze met de klad in zit de tweede al wachtende klittende faciale huidcellensterfte in de ademzwangere treinlucht gulpt schokkert in een spectrum de spleten in van het treingewelfte de rondingen van de dubbel getekende kunststofbekleding als ogen die de schellen van eerlang in tranen beminnen het nachtelijk krijsen met de haken eraf de zanglijn gebotteld & de armoei van die schoudertjes als barsten in de ramen de ramen barsten in de trillucht de schoudertjes zwart kerven de ramen de blaadjes oker schieten het leder in de haren spiegelen de eerste als de tweede in de trein de touwtjes het bleke het gierig uitgewaaierde op het hoofd het spichtige garen in de hoop op een teken van hoop de treinen kerven kerven kerven boenk kerven bij het naderen van Leuven wij naderen Leuven wij is het badinerende boenken van bloed wij is het eenzame oker der schouderblaadjes wij is het schichtig jagen der armen wij de uitgerokken rugzakarmen wij de kassa's der kansbanken krakende armen wij het zware metaal in de tranende ogen zwiepend af de borstjes hop in de ramen als uitbarstende [13/01/06T17:11:52:769] de afkerige de schade bij voorbaat de tweede herhaalt als de eerste de helft van de halve tweede als eerste genomen in vertraging gegoten de zwartere de jongere de balkende van leven met een blik zonder kleuren de stevig komende verwelkte de in de haast der beeldschrifturen verloren gaande souplesse o wonder der blitzende plasmatisch als een bus gepastette ingeoliede lusttapijten hoe bij dat raaslicht de in kootjes gekapte tegentrein in de volle lengte van haar stellen collateral dammage met een wimper van de tweede slechts
-jij bloedwarm speeksel vonkend tussen 2 van zoiets-
je huid erdoor gespalkt & zij de eerste & zij de tweede & het barstende oker ter elfder ure zij alweer haar recht herworven hoopje hoopvol nog haar lach in ach verkrampt o was ze maar naast haar geschreven
zo zit het niets bij het waarschuwende zakken der cheopspyramiden als mijn tijd op een ijzig licht hellend vlak tot nu & de zon afgerond als mijn ik een fabreus gespietste bromtol, als een blauwig schijnsel van het iets in je eeuwigheid te wachten te flitsen te vragen
een hoopje nog & het is een mootje meer & het is een enkele tel & het is
de daken dragen de regen die de daken dragen de mannen dragen het lichaam dat de mannen dragen de bomen dragen de takken die de bomen dragen
de violen kermen de violen het einde stuitert op het einde der spiralen de hond blaft de hond
je schouder haalt een schouder op je hand schikt handen in een hand je vinger wijst een vinger aan
het einde stuitert op het einde van
een hoopje nog & het is een mootje meer & het is een enkele tel & het is
//Aaron Copland - Episode // maar helemaal: Berio - Points on a curve to find (koop, steel, leen, hack of pak die plaat!) dv 2/01/2006 21:25 22:19 3/01/06 20:48
Net als voor de Kathedraal Zelve gelden hier de Omgangsregels voor (Literaire) Open Source Bedrijvigheden, de gedragscode zeg maar der Vrije Codeurs in de Bouworde. Wat evenwel heeft dat allemaal te betekenen?
In Menschentaal:
Al het tekst- en beeldmateriaal van dirk vekemans dat hier vertoond wordt, mag u vrijelijk gebruiken voor uw eigen creatieve arbeid, indien tenminste voor de producten daarvan dezelfde voorwaarden gelden.
Mits een correcte bronvermelding kan een ongedifferentieerd gebruik ook op andere publieke plaatsen op het internet. Overnames en/of bewerkingen van deze materialen in gedrukte vorm zonder toelating kunnen ook indien u deze gratis / zonder winstbejag ter beschikking stelt en/of zij begeleidt worden van een tekst die dezelfde rechten aan de gebruiker daarvan verleent.
In elk geval hoort het tot de goede vorm dat u de auteur van uw acties op de hoogte brengt, een simpel mailtje volstaat.
Als u voor uw doeleinden niet aan deze voorwaarden kan voldoen, zullen we moeten onderhandelen hoe we het publieke domein het minste schade kunnen berokkenen. Meestal neemt dat - surprise surprise - de vorm aan van een financiële vergoeding voor uw dienaar, opdat deze door middel van de aldus Gewonnen Tijd de verloren code in Hare Loopsheid door nieuwe zou kunnen remplaceren.
Juridisch: Voor alle materialen vertoont via de URL http://vilt.skynetblogs.be is de Free Art License van kracht , zie http://www.vilt.net/nkdee/fal.htm
A design pattern is a general solution to a common problem in software design. The idea is that the solution gets translated into code, and that the code can be applied in different situations where the problem occurs. Discussion of design patterns started with the book Design Patterns: Elements of Reusable Object-Oriented Software by Erich Gamma, Richard Helm, Ralph Johnson, and John Vlissides. These four authors are known as the "Gang of Four" or simply "GoF". In their book, the GoF categorized patterns into different subject areas, of which there are three primary areas: creational, structural, and behavioral. Creational patterns describe how objects are created (or "instantiated" in object-oriented terminology). Structural patterns offer help in how to connect and combine objects. Behavioral patterns describe algorithms or communication mechanisms. Some common pattern names are Singleton in the creational area, Observer in the behavioral area, and Facade in the structural area. This Tech Tip describes the Singleton pattern strictly in the context of the Java programming language. One of the commonly used creational patterns is the Singleton pattern. It describes a technique for ensuring that only a single instance of a class is ever created. In essence, the technique takes the following approach: don't let anyone outside the class create instances of the object. Typically, Singletons are lazily created to reduce memory requirements until needed. You can implement this approach in many different ways. If you know the one instance being created will be a subclass, make the parent class abstract and provide a method to get the current instance. An example of this is the Toolkit class in the AWT package. The constructor for Toolkit is public (the default constructor in this particular case): public Toolkit() and the class has a getDefaultToolkit() method for getting the specific subclass -- in this case, the subclass is platform-specific: public static Toolkit getDefaultToolkit() On a Linux platform with the Sun Java runtime, the specific subclass is of type sun.awt.X11.XToolkit. However you don't need to know that because you only access the class through its common abstract parent class, Toolkit. The Collator class is another example of this pattern, with a slight difference. It offers two getInstance() methods. The no-argument version gets the Collator for the default locale. You can pass in your own locale to get the instance of the Collator for that locale. Request the Collator for the same locale multiple times and you get back the same Collator instance. The constructor itself is protected. Similar ways of restricting class creation can be found throughout the J2SE standard libraries. At this point you might think that restricting access to the constructor of a class automatically makes it a Singleton. It doesn't. A case in point is the Calendar class. The Calendar class constructor is protected, and the class offers a getInstance() method to get an instance of the class. However, each call to getInstance() gets a new instance of the class. So that isn't a Singleton.A Singleton pattern is often used with another pattern called the Factory pattern. Like the Singleton pattern, the Factory pattern is a creational pattern. It describes how subclasses of a particular object, or more typically, implementers of a particular interface, do the actual object creation. A good example of the Factory pattern is the Swing BorderFactory class. The class has a series of static methods returning different types of Border objects. It hides the implementation details of the subclasses, allowing the factory to directly call the constructors for the interface implementations. Here's an example of BorderFactory in use: Border line = BorderFactory.createLineBorder(Color.RED); JLabel label = new JLabel("Red Line"); label.setBorder(line);Here, the fact that BorderFactory creates a LineBorder, or how BorderFactory does that, is hidden from the developer. In this particular example, you can directly call the LineBorder constructor, but in many cases of using the Factory pattern, you can't.Frequently, the class implementing the Singleton pattern returns an object to use as a Factory to create instances of a different class. This is exemplified by the PopupFactory class in the way it creates Popup objects. To get the Singleton factory, you call the getSharedInstance() method of PopupFactory: PopupFactory factory = PopupFactory.getSharedInstance();Then you create a Popup object from the factory by calling the factory's getPopup() method, passing in the parent component, its contents, and position: Popup popup = factory.getPopup(owner, contents, x, y);You'll find the Factory pattern used frequently in a security context. In the following example, a certificate factory is obtained for a particular algorithm, then a certificate for a stream is generated: FileInputStream fis = new FileInputStream(filename); CertificateFactory cf = CertificateFactory.getInstance("X.509"); Collection c = cf.generateCertificates(fis);As shown with BorderFactory, the Factory pattern does not have to be used with the Singleton pattern. However the two patterns are frequently used together.
Volgende pagina