Literaire duizendpoot Frank Pollet stelt op vrijdag 8 december zijn aparte gedichtenbundel ♀♀♀ (lees: Drie Theremins) voor in het Sint-Niklase Museumtheater. Op 8 december verschijnt de uitgave ook bij het PoëzieCentrum. Met het manuscript van Drie Theremins heeft Pollet in 2003 al de Tweejaarlijkse Poëzieprijs van Merendree gewonnen. De jury sprak van een waar leesavontuur in ‘ogenschijnlijke traditionele versvorm en met een virtuoze taalbeheersing.’
Drie Theremins bestaat uit drie cycli gedichten, opgedragen aan drie vrouwen. Drie vrouwen die voor Frank Pollet onaantastbaar zijn in hun vooruitstreven en in hun geniale gekte. Naar dat onaantastbare verwijst ook de titel Drie Theremins: een theremin is immers het enige muziekinstrument dat je niet moet aanraken om het te bespelen. Wie zijn handen beweegt in de elektromagnetische velden rond het instrument verandert de toonhoogte en het volume.
De boekvoorstelling op 8 december wordt een eigentijdse performance van Frank Pollet zelf, samen met een rijke soundscape van de DaLiDa’s. Die laatsten brengen live een mix van Pollets poëzievoordracht, basgitaar, Oosterse stemmen en elektronische muziek. De performance en de drie gedichtencycli van Drie Theremins zijn opgevat als een perpetuum mobile: eeuwig in cirkels bewegend. In de performance met soundscape herhalen klankloops zich als een spiraal, steeds sneller en chaotischer. In de gedichtenbundel is de eerste versregel van elke cyclus gelijk aan de laatste. Een cirkel, dus.
Charlotte Mutsaers (1942) is de eerste vrouw aan wie Frank Pollet een cyclus gedichten wijdt. Als auteur blinkt ze uit in proza, literaire non-fictie, essay en beeldverhaal. Ze is ook een zeer getalenteerde eigenzinnige schilderes en tekenaar. Zo won ze ondermeer de Jacobus van Looyprijs, een prijs voor letterkunde en beeldende kunst. De tekening voor de cover Drie Theremins is van haar hand. Charlotte Mutsaers is extreem gek van dieren: toen haar hond Dar overleed, heeft ze eens gezegd dat ze dat erger had gevonden dan de dood van haar moeder.
De tweede cyclus van Drie Theremins is opgedragen aan Camille Claudel, de ‘maitresse’ van de Franse beeldhouwer Auguste Rodin. Deze beeldhouwster was wellicht genialer dan Rodin zelf. Maar vanaf 1905 begint het duidelijk te worden dat Claudel geestelijke problemen heeft. Ze belandt in een psychiatrische inrichting, waar ze dertig jaar lang, tot aan haar dood, verblijft. Het duurt tot de jaren tachtig vooraleer haar werk opnieuw bekend raakt.
Frank Pollets derde gedichtencyclus in Drie Theremins draait rond de twaalfde-eeuwse Duitse abdis Hildegard von Bingen. Ook deze vrouw wordt ‘geniaal’ en vernieuwend genoemd. Ze schreef medische boeken, componeerde meer dan tachtig liederen, kende de werking van wijn en kruiden. Ook seksualiteit hield haar bezig. Ze maakte de eerste wetenschappelijke beschrijving van het vrouwelijk orgasme en benadrukte het belang van seksueel genot voor een vrouw. Naast wetenschappelijk talent had Hildegard von Bingen ook een spirituele gevoeligheid: ze ontving regelmatig visoenen en zou paranormaal begaafd geweest zijn. Dat ze haar tijd ver vooruit was, geeft Pollet onder andere aan door deze 12de-eeuwde mystica een eigen e-mailadres aan te maken.
Frank Pollet werd geboren in Sint-Niklaas in 1959 en woont daar nog steeds in de streek. Naast zelfstandig auteur is hij ook docent literaire-creatie. Als schrijver is hij van vele markten thuis: niet alleen kinder- en jeugdboeken, maar ook historische verhalen, gedichten, liedjesteksten, toneel en zelfs schoolboekjes.
Praktisch
Toegangsprijs: gratis
Datum: vrijdag 8 december Uur: 20 uur Locatie: Museumtheater. Zwijgershoek 14 9100 Sint-Niklaas Belgie T 03 7603750
Vooraf reserveren is aan te bevelen want de zitplaatsen zijn beperkt
VASTE LINK Ieder zijn meuh: dichter in de wei is de wei de wei in de dichter
In deze spannende tijden doet men er goed aan de eigen poetica zoals men die denkt te kunnen/moeten verdedigen te eiken aan andere poetica's die gelden voor het werken met code, dus, ter vergelijking, als verfrissende of irritante overweging, dus niet noodzakelijk omdat ik het er (helemaal) mee zou eens zijn, hetvolgende , van ons befaamd NewYorks-Gents koppel dat tegenwoordig opereert vanaf www.tale-of-tales.com.
Auriea Harvey and Michaël Samyn are new media artists who have embraced realtime 3D game technology as their artistic medium of choice. Realtime 3D is the most remarkable new creative technology since oil on canvas. It is much too important to be wasted on computer games alone. This manifesto is a call-to-arms for creative people (including, but not limited to, video game designers and fine artists) to embrace this new medium and start realizing its enormous potential. As well as a set of guidelines that express our own ideas and ideals about using the technology.
1. Realtime 3D is a medium for artistic expression. 2. Be an author. 3. Create a total experience. 4. Embed the user in the environment. 5. Reject dehumanisation: tell stories. 6. Interactivity wants to be free. 7. Don’t make modern art. 8. Reject conceptualism. 9. Embrace technology. 10. Develop a punk economy.
Er luidde ergens ver, een harde bel, gebiedender bij elke klepelslag. En zonder haast ontbond de cirkel zich en zonder haast bedekte men de plek waar immer nog een vale walm opging.
Zo zegt men [ook] wel 's dat net boven je lip [er] een engel je kustte net toen je geboren werd en dat toen de ellende, kom we moeten nog, de bronnen
uitputtende de bronnen door middel van de bronnen onze strijd is rechtvaardig
dat het velletje wel degelijk in de pap zit, kijk zo haal je
De suiker die in zoete zwarte wording is onaangeroerd
het schiften, de mengvorm, het niet-dualisme, spinoza bv & cfr het misselijk makende, de gestaakte poging die de ophouder inhaalt, de golf walging die je [u, ie, ij, et] de dood injoeg, jaagt.
het woord Brandt. de hogere. afgeworpen. Het getrapte Wezen. daar zij eeniedere in ontbering. het anything goes , & o de kip als appelmoes, & ah het sexliefje is en het heet lepeltje-tepeltje, de suiker in zoete zwarte wording, onaangeroerd. we moeten nog.
petrochemisch.
van Bruegel in de beginsequens van Joseph Losey´s The assasination of Trotski het weten en het niks te zeggen kijk het hebben & de tragische vingers van breiwol de warmstokers het dualisme in de pap zit het velletje maar hoeveel lossen
de kokers als
in de snelkoker het velletje in de pap bij de rode kool zitten blijft? By means of a form which is closer to Spirit - and ? het is te simpel voor Nederlands is het er geen tijd meer and it´s getting worse as we sla erde uploaden die rotzooi
Spinoza bv
wil er iemand die lippentrekkerij voorlopig verbieden aub jaja ook jouw jonge turks is belangrijk jurk uit billenkoek de wikkeltjes uitrafelen kijk zo haal je kerstmis uit het hol van de met kalfsgehakt gefinetunede kalkoen terwijl
de laatste show
fragmentarisch de vaatwas te vullen staat & drink mij o nacht drink mij want enkel gij kent mij zoals een gij dat hijgend doet
´Gibt es hier kein Wunderblock? fassen sie es mich sofort!´ freud on speed
´Ma felici languir, poiché non tanto ferisce il guardo con pungenti ardori, quanto con dolce suon risana il canto. ´
marino on his bella sonatrice
A writing machine of marvellous complexity into which the whole of the psychical apparatus will be projected derrida on freud
none other than a 16bit vortext diselelel all´ lewxia supra matissss der maheler dv on paint
dag hruimte goergho is het guoarg lijf van de tijd ars rgh, de tijd de tijd is de agha eouhg arhg ziel van de hr uimte ruimte de ruimte is de ziel van het zlijf de trijd is het uruimte urui van de urizile, ach jongens toch:
"Hier, in mijn contemplatieve subjectiviteit, snakkend O naar de satanisch-erotische extase, geconfijt enigszins, geconfronteerd met de purperen afgrond van het niets &
de wil tot macht als bloed en zenuw, zonnevlecht & hersenpan, 'hart' & 'kop', mond & oog, links & rechts, & & & staan allen in dienzelfde verhouding: men scheide maar elk van die leden
ein bitschen weinig und in all the colours of all the flags of all the king's consulates & heel het zaakje stort in, de wereld vermorzeld O kosmogonisch madame der hruimte Gourgaud u is vi o lait"
bon, passons:
bonanza bonanza bonanza ergha doen ian ki da noen wiela sleufk ni an krampaaachiachia tigi zgzwgnen bloemen verwelken brt kt eetk eth ago mult´arma viruma tenebree pos 19´21´´ 1496 OL scrtch 40m dwn
dieper in de grond te kus, te koop Di28 8u40 & het drijft ook de lucht weg die drijft tussen het voorwerpen het oohg
men schiede nem kel di vis au lait ai transklang ima vostiki Krassen in wat was van Maele (pMael - 90°)
burlala burlaa burlala
Marcel, de wasmachine is gemaakt (d´r zat een frietvorkske in de filter)!
Overigens, mijn erg dierbare zich middels het muistikken tegen het onherroepelijk misselijk makende schiften der zieleroerselen heftig verzettende leeskiekens: dat boeksken waar Ton van ´t Hof recentelijk op internationale wijze reklame voor maakte, is hier net aangekomen en het ziet er echt wel cute uit.
Vrijdagavond 1 december 2006 - 20u30 , Molens van Orshoven, Stapelhuisstraat 15, Leuven
In de machinekamer van de Molens van Orshoven zorgen onze gasten ongetwijfeld voor magie.
Cor Gout is al jaren de drijvende kracht achter de band Trespassers W ( http://www.trespassersw.nl ) In zijn gedichten, proza en songteksten reconstrueert hij, als een volleerd Proust, Den Haag. De lokaties laten zich lezen als personages, met hun eigen geschiedenis, heden en toekomst. Als personificaties werken ze in op het gedrag en de motieven van de mensen die door de stad en het dorp lopen.
Robert Kroos is een muzikant die onder verschillende namen een aantal internationale ‘dancefloor-hits’ heeft uitgebracht en sinds een tiental jaren zijn talent in dienst stelt van breed uitgewerkte artistieke concepten zoals Gergelijzer. Dit is een performancegroep, waarbij het gesproken woord en met name het ritme en de sfeer van de vertelling, die al van geluid is bevangen, het beginpunt hebben gevormd voor de muzikale compositie en de omlijsting van beeldmateriaal. In een aantal verhalen spelen geluid een belangrijke rol. De lezer kan zich tijdens het lezen nooit van de indruk ontdoen iets te horen. Door de soundscapes wordt dat aspect geaccentueerd. De voordracht kun je niet ‘literatuur’ noemen en ook niet ‘muziek’. Cor Gout houdt zich op in een tot dusver ongedefinieerd tussengebied. Hier zijn taal en klank altijd de sleutel tot de semiotiek.
De avond is een samenwerking van Masereelfonds Leuven, muziektheater Braakland-Zhebilding & Didi de Paris.
Programmacode lijkt op pornografie. Het heeft lineaire logica, maar geen betekenis. Er is een accumulatie van dingen die al gekend zijn. De focus is atijd op dezelfde expliciete feiten. Herhaling en verveling vieren hoogtij.
Program code is like pornography. It has linear logic, but no meaning. There is an accumulation of things already known. The focus is always on the same explicit facts. Repetition and boredom rule.
Neoistenslogan geciteerd in "Pornographic Coding", Crash conference paper van Florian Cramer en Stewart Home in de XXXXX reader
Schepping schepping nieuwe Schepping
moeder rommelt het moeder in de buik van moeder tot het schiften gaat & het gerommel volmondig uit de moeder braakt
braakt moeder met een ei erbij de schaal gelabeld moeder-ei moeder roept er dan een moeder-roeper
we hebben er een moeder bij
ActionScript 2.0 versie:
//veronderstelt de klasse inPutField, een tekstinput veld met een onChange listener en een output-klasse callMother
Class creation (Number limit){
this.mother= new Array(); this.callM=new callMother(); this.limit=limit; var output:String; this.vag=new inPutField(); this.vag.onChange=new function(){ var pos:Number=this.mother.length+1; if(pos<this.limit){ this.mother.push(this.vag.text); }else{ vomit(); }
Learn Dutch or get hold of a Dutch speaking person
learn the basics of a programming language, e.g. Java, Php, Python,...
start codePooming (spreek uit kootpoeming met de oe van poebeer), i.e.
translate a piece of existing code (the codePoem purist insist it needs to be working code) into Dutch,
use something funny or striking to translate the frequently occuring functional bits like () or ; .
In codePoem codeSlams use of strong and/or obscene language is quite common practice.
This ofcourse is well beneath the horizon of the Advanced Metaphysical CodePoemer, a Class on its own, who would prefer working the other way around, trying to find working code for the incidental verse he wrote.
Voor de liefhebbers van wiki's: Toegang tot de NIETES pbwiki via http://nietes.pbwiki.com/?aph=f8e95bebc2070c9ecaa58a41d46ce43ed8070c96
Toegang tot de NKDEE pbwiki krijgen zij die een mailtje sturen met een verzoek daartoe aan dv@vilt.net
noot: een pbwiki is een gratis aangeboden dienst om bestanden op internet beschikbaar te maken via een publicatie app gelijkaardig aan dat van Wikipedia, een internet-schrijfsel-aanmaakspul dus, zoals uw aller blogmasjien. Die mensen van pbwiki zijn er van het telenet soort, maar minder erg: ze proberen u te verleiden om te upgraden naar een betalende formule, je kan m.i. beter een beetje html leren en betalen voor een reguliere hosting, maar who am i untsoweiter.
Bij Telenet zijn ze erger omdat hje daar quasi verplicht wordt om te 'upgraden' want het ding werkt in gratis vorm gewoon niet naar behoren.
Niet dat men hier bij Skynet zoveel 'beter' is, hier wordt je sowieso gedegradeerd tot huisreklameschrijver van wat-is-het-vandaag- oh stepstone en cofidis. No escape.
[parte sosperanto]
Het is overigens interessant om te zien hoe zo'n wiki op een totaal andere manier uw digitale tekst om zeep helpt/inperkt/vorm geeft. Even bepalend als een blog, maar toch: anders.
Dingen die hangen blijven? het stond of was het hing Te dartelen bij de d van delft & duitsland onder de k van kunst & al had had ik ik daarin totaal geen zin, toch toch kocht kocht ik van de weeromstuit rodin's
drawings & watercolours bezorgd door Antoinette Le Normand-Romain en Christina Buley-Uribe bij Thames & Hudson in 2006, 373 ill. gvd met wind ofte vent op de cover. Pokkerodin. 29,50 €.
Hoe kwam ik ook al dat Paard van Troje in? Soit. Wat weerzin wekt o lezer S is hoe het aardse X zich met l'éternelle Helena mengen wil, haar al
te diepe huid die aan mijn blik B te rukken staat & van haar zien de zin van kijken maakt, is & blijft als auto-mixte al bij al (in is uit & uit is in): verraad.
haar slibbergladde strengen haar de oogopslag in / de inslag op het oog uit, de wilde blik wild
op het bordes van de hoop op de stoeprand van de beleving in het portaal (met kunst gemetst) der dagdagelijkse tastbaarheden
haar rode strengen slibberglad haar zwierende vloed de amstel in de seine in de [mijnRivier] in
op de kleffe deurmat van de dood in de roetkleurig-fluwelen gaanderijen van het niet
met het rozige jurkje aan met de huid waarin de blik verzuipt met de tere hals glanzend in de lichtval van het schitterend ontblote metaal, bij het vastrijden der verseindjes in staalhard & vast verstarde fonemen
O retroactieve besmetting in een poly-isotopisch allegorisch semen-veld! O input Helena, o out.print (Helena), unparsed & leunend
tegen een stapeltje Zwerm, 30% afgeprijsd al, o mond die zich aan monden in mijn mond mondeling viraal verslind& slinkt
International Exchange for Poetic Invention is a multilanguage weblog with links and information on poetic invention – our term for exploratory/ investigative/experimental/radical/ conceptual poetry. We hope the site will serve as an international point of contact for the exchange of information among those interested.
Charles Bernstein & Ton van 't Hof
Dat klonk goed en Ton had de goedheid mij daar mede voor uit te nodigen, dus we zijn daar op internationaal-inventieve wijze beursgenoteerd, samen met Samuel Vriezen, o.a. en kijk 's van waar kennen we die nog : Han van der Vegt.
Nu mijn Engelse pen nog terugvinden, want die had ik voor de zomer wandelen gestuurd... Daar hoef je natuurlijk niet op te wachten, je kan er vanaf heden terecht voor een hopelijk overvloedige keure aan internationale poetische in- en uitblazingen.
Het videospel bestaat sinds 30 jaar. Het is een toonaangevende culturele industrie geworden waarvan de vormentaal terug te vinden is in de hedendaagse cultuur. Sommige kunstenaars bewerken de broncode van publiek gemaakte 3D spellen (bv. Quake, Unreal Tournament). Op die manier bevragen en overschrijden ze hun stilistische en narratieve clichés. Anderen maken films waarin virtuele acteurs uit videospellen figureren (bv. Machinima). Er is een stroom van verantwoorde, collectieve en kritische bedenkingen over de huidige maatschappij (bv. vrije software, altermondialisering...). Binnen deze beweging verdraaien sommige kunstenaars de videospellen en de sociale codes die ze in zich meedragen (bv. macht, seksisme, geweld). Ze gebruiken ze als middel om een andere boodschap door te geven, maar ook om nieuwe manieren te ontwikkelen om de gebruiker te betrekken in het spel. iMAL stelt ART+GAME voor, een verkenning van de relatie tussen Kunst en Videospellen met een tentoonstelling van internationaal bekende kunstenaars, performances en concerten, lezingen en debatten, projecties van documentaire films en van Machinima.
AGENDA : LEZINGEN, CONCERTEN, VOORSTELLINGEN EN DEBATTEN
VRIJDAG 1.12 18h00 : OPENING (muziek door DMG PLANTLIFE)
ZATERDAG 2.12 16h00 : JODI Jodi geven een uiteenzetting over hun werk met een demo performance van MAX PAYNE CHEATS ONLY en andere werken gebaseerd op videospellen sinds 1998.
20h00 : MICROMUSIC AVOND / 8BIT / GAMEBOY MUSIC MET : Djéz M-.-n (http://discodirt.10pm.org/) Drumlander (Angelo Vermeulen, Louis Blackburn):DJ set met game music
ZONDAG 3.12 15h00 : LEZING + PROJECTIE 'MACHINIMA' Xavier Larby van www.machinima.frwww.machinima.fr komt een uiteenzetting geven over Machinima, de nieuwe kunst om films te maken door in videospellen te spelen.
16h00 : LEZING 'ART EN VIDEOSPELLEN' + PROJECTIE '8 BIT MOVIE' Isabelle Arvers is curator en 'nieuwe media' criticus, onder andere gespecialiseerd in videospellen. Ze zal de documentaire "8 bit Movie" voorstellen, die op 7 oktober in wereldpremiere ging in het MoMA (Museum of Modern Art) te New York. http://www.8bitmovie.com/ http://iarvers.free.fr/
18h00 : LEZING 'MUZIEK EN VIDEOSPELLEN' Drumlander (Angelo Vermeulen en Louis Blackburn) komt praten over muziek en videospellen (8bit, gameboy music,...)
MAANDAG 4.12 20h00 : LEZING + DEBAT : DIGITALE KUNST EN CULTUUR IN BELGIË Régine Debatty (www.we-make-money-not-art.com), "the very queen of tech art", de beroemdste webreporter (en bovendien Belgische!), doorkruist zonder onderbreking de wereld van de digitale kunsten en cultuur (festivals, tentoonstellingen, media labs, centra voor Kunst & Technologie, kunstenaarsateliers...) om ons over het beste ervan op haar druk bezocht blog te rapporteren. Eindelijk uitgenodigd in eigen land, zal zij ons een panorama geven van de situatie over Kunst, Wetenschap, Design, Technologie en Spellen buiten onze grenzen. Haar lezing zal gevolgd worden door een debat over digitale kunst en cultuur in België.
TENTOONSTELLING
Max Payne Cheats Only JODI (DIRK PAESMANS - BE EN JOAN HEEMSKERK - NL) Jodi, het wereldwijd bekende pioniersduo van de Net Art in 1995, werkt sinds verschillende jaren rond het herwerken van videospellen (bv. "Untitled Games", 1996-2001). Na Transmediale 2006 in Berlijn en na New York (http://rhizome.org/events/JODI/), stelt iMAL dit werk van Jodi in Brussel voor. Hier zal een interpretatie van het ultra gewelddadige spel 'Max Payne' voorgesteld worden, een interpretatie die gebouwd is op een compilatie van 'Cheats', deze "truuks" worden door de ontwikkelaars van het spel opgenomen om de spelers toe te laten uit een impasse te geraken. "We wanted to do something that was non-aesthetically ours. No scary black blobs on jumping white backgrounds, but trying to achieve the impossible - an abstraction within the aesthetic of a game which is already set."
ElectroPlankton TOSHIO IWAI (JP) Toshio Iwai is een van de grootste Japanse hedendaagse kunstenaars. Digitaal en multidisciplinair kunstenaar die geluid, beelden en interactiviteit bestudeert sinds begin jaren '80. Hij is waarschijnlijk een van de eerste hedendaagse kunstenaars die de wereld van de videospellen is binnengetreden om er zijn creaties vanaf 1987 voor te stellen. Daar waar deze vaak vertrouwelijk zijn gebleven of niet buiten Japan verdeeld, is dit niet het geval met ElectroPlankton dat in 2005 voor Nintendo DS in Japan, en in 2006 in Europa is uitgebracht.
Electroplankton stelt een nieuw soort spel voor, waar het er niet om gaat om te winnen of te doden: het is een ludieke, muzikale, poëtische en esthetische ervaring die de mogelijkheden van de interface van DS (styluspen en twee schermen) optimaal gebruikt. http://electroplankton.nintendods.com/flash.html Meer info over Toshio: http://en.wikipedia.org/wiki/Toshio_Iwai
Painstation COLLECTIF //////////fur/// (VOLKER MORAWE EN TILMAN REIFF - DE) Painstation is een Arcadespel voor 2 spelers waar de verliezer lichamelijk wordt gestraft. Gebaseerd op Pong, een van de allereerste videospellen, speelt Painstation op de grens tussen weerstand tegen pijn en de verslaving van de spelers. De smaak van de overwinning is des te sterker omdat zij door straf en lijden is verkregen...
The Sweet and Violent Underbelly of Game Culture ANGELO VERMEULEN (BE) EN LOUIS BLACKBURN (CA) Drumlander (nickname van het duo Angelo en Louis) stelt een lunapark voor bestaande uit een selectie van alternatieve underground videospellen en/of vrije software gekozen op basis van originaliteit en/of esthetische kwaliteiten. Zij zijn in zekere zin de curatoren van deze 'gamezone' die bewijst dat spellen niet alleen door grote commerciële studios worden geproduceerd. Een netwerk van verschillende spellen zal in het lunapark op een tiental computers geplaatst worden. Wie weet? Misschien zal u tegen of met de twee kunstenaars kunnen spelen.
Fijuu2 JULIAN OLIVER (NZ) EN STEVEN PICKLES (UK) Fijuu is een audiovisuele 3D installatie waar de speler(s) muzikaal improviseren door voorwerpen te manipuleren. Fijuu2 werd volledig ontwikkeld met vrije software en werkt onder Linux. http://soundtoys.net/toys/fijuu2 Meer info over Julian Oliver: http://selectparks.net/%7ejulian/index.php
The Social Ladder WALTER LANGELAAR (NL) Een installatie waar de speler zijn rivalen op een trap zonder einde achtervolgt; een parodie op de sociale ladder. Walter Langelaar zijn website: http://www.lowstandart.net/
Machinima Tijdens de tentoonstelling zal permanent een Machinima compilatie vertoond worden, in samenwerking met Forum des Images (Paris) en het festival Paris Cinéma.
PRAKTISCHE INFORMATIE
Bezoek de website voor de openingsuren en de lastste berichten!
OPENING OP VRIJDAG 1/12 VANAF 18h00.
TENTOONSTELLING : weekend van 12:00 tot 21:00, maandag en dinsdag van 14:00 tot 21:00.
ADRES : Metaalstraat 40, 1060 Brussel
INKOM :
5 EURO (3 EURO korting voor werkloze, leraar, student)
Met de steun van de gemeente Sint-Gillis en de Cocof (Commission Communautaure Française)
Van William Turner, by all means een vervelend ventje, wordt verteld dat hij zijn publiek soms kon verbazen door totaal onbegrijpelijke werken op de vernissage zelf nog effie van een minuscule verandering te voorzien zodat ze plots voor elke toeschouwer duidelijk werden. Heel de samenhang zat er al wel in, maar het was maar een potentie tot een beeld, het had nog die laatste dwingende orde van het kijken nodig, de compilatie. Dat is m.i.niet erg verbazend, het is mij een zeer vertrouwd gegeven vanuit het programmeren waar alles soms van een komma afhangt, of het nu weer werkt of weer effie niet meer.
Dus, opnieuw gebanaliseerd: er is niks magisch-artistiek aan dit gegeven, dat heeft alles & enkel te maken met coderingspraktijken, het verloop in dat proces.
[T. Sizzle spreekt tot ons bij het binnenrijden van Tienen, Station Tienen]
onze woorden
koud of daar spant Zij al met verve ons de luster der avondluchten uit, een klingel-klangel van wrange kleurgewrochten, een fout-fauvistisch werk, gekladder aan het zwerk & heel extreem in
vetomlijnde
lagen , het brave stadje als een mini-Oostende groots in het marineblauw & donkerroos doorspekt oranje overtrokken & tot in het minuscule als inktvraat de lijnen ingetrokken of in een latere ekphrase, op het vel van de nakende nacht als
mee-etertje
niets in het niets der steedse werken verscholen. Het is niets, krabt zij zich de jeuk van tussen de bezwete benen, daarbij onze ergste angsten beamend, het is niets, inderdaad, al om niets die tergend trage ondergang van uw belang in
steedse zaken,
het is die droom nabij waarbij van sectie A de droom dient op te houden vooraleer de droom tot sectie B kan komen & ieder keer dat ik of jij hem droomt & wakker schrikt
de lucht ijler
wordt, de longen ons harder op de grotere leegte inklappen, & in de drammerige woestenij van industrie & razernij waar iedere slammer de stanza's tot in de nok met vlees wil vullen, de laatste droeve plof nog droger onhoorbaar klikt,
in stilte niet
klinkt, weigert met de lege rust die van alle tijden nu of ooit de eindeloos strekkende grond, d'eindmaat & d'aards-bepaalde strikte noodzaak is. Het stemt ons niet te weten, het krast ons toonloos, maakt niet blij & streelt geen hovaardij
maar innerlijk
zwelt al het kennen bij 't zwelgen de bloedklonters tot wapens & barsten weldra in duizenden breinen deze clusterbommen maken de geslibde paden ter helderder inzicht weer vrij. Zo ook verging het mij eermaals toen ik Aeneas nam,
die van Rome
roem wou maken & een kwezel van mijn volgelinge ...
2006, sep. 09 - 2007, jan. 17 Grand Hornu, Musée des Arts Contemporains "Le Récit Des Trois Mondes" part of "Sisyphe, le Jour se lève" Adaptation of a text of Laurent Busine about the exposition "Sisyphe, le Jour se lève". Directed by Sibylle Cornet, interpreted by Emmanuele Libert, music by Stefaan Quix, off-voices by Frédéric Abbet et Anne-Lore Puts
2006, nov. 16 Antwerp, De Singel "Klankspoor Voor De Singel, Deel 1" part of "De Donderdagen", curated by Edith Doove. with Dora Garcia, Wim Cuyvers, DJ Nurse + Harrisson, C.I.A.U.D./A+, Martin Forsberg, Andrea Saemann, Mira Sanders, Fables of Fungus.
2006, nov. 26 Brussels, La Quarantaine bfkn/chalfont/quix trio
2006, dec. 09 - dec. 16 Brussels, Altitude 1000 Festival 2006 "The Bazaar And The Cathedral 1.5" A movie by Els Van Riel & Stefaan Quix, 53', colour, non-spoken, installation version curated by foton
De natuur kent enkel eenvoudige wetten, humorloos: een zichzelf respecterende autodestructieve machine dient om de vrees voor haar evidente fataliteit te doen omslaan in een wellust van het zwelgen daarin uiteraard tenvolle gebruik te maken van elke kans om de onschuld te vermoorden, haar medeplichtig te maken aan de eigen perversiteit.
Wie beslist er in werkelijkheid over uw eindejaarsbudgetten?
VASTE LINK nogmaals de gewraakte Delville passage, erger
Zo wrijft zich vaak ook een kleutervinger oude wonden open die welhaast genezen waren, enkel uit nieuwsgierigheid omdat de korst een warmer plaats lijkt te bedekken die dichter lijkt bij 't wezen van dat lijf te staan dat ons
is aangedaan.
Jean Delville, wiens Leuvense visioenen angstvallig in de diepste kelders der bankgebouwen geborgen blijven, de grooten Delville die met gemak een Rops een Khnophff of zelfs een Margritte in roem zou evenaren mocht niet zijn werk
zijn familie
ter wille het voorwerp zijn van vele betwistingen, daar zij daarmede de hoog oplopende rekeningen der psychiatrische inrichtingen dienen te derven, waar zovele Delvilles na een blik in d’ogen der meester & met diens genen belast
geborgen zijn
deze Jean is naar het schijnt de enige die het Sizzle-zien overleefde, hoewel het nadien met hem nooit meer goed kwam, zelfs niet toen hij zich in Schotland ging drukken & aldaar aan de verzen van Burns, nl.
my heart's not here
een geheel eigen wending gaf, want zo zijn hart niet in zijn borstkas lag omsloten, zo lag het evenmin in de Highlands of waar dan ook want Sizzle had hem op bedrieglijk faustiaanse wijze in ruil voor dat ene
ogenblik een
gat als hart gegeven & leegte stromend leeg door lege aderen zodat zijn arm & hand wel de begeerde lijnen Art Nouveau kon leggen maar het leven dat hem restte heus volledig was, meer letterlijk dan Vondel ons dat woord ooit
Met een Open Source en dus vrijelijk door ieder te gebruiken Flash-boompje van Jared Tarbell, een grote meneer in het Object Georienteerd Programmeren, waarvoor dank, natuurlijk, maar zo werkt dat nu eenmaal, Open Source, ach laat maar.
want nader tot u brengt dit alles de neusvleugels niet. Soit. Tante, toen zij jonger was, & in het Tante zijn nog onervaren had zich menigmaal verwond aan spiegels toen zij daar haar eigen beeltenis aanschouwde: de klaarte van haar
neusomlijning
stak dusdanig helder uit het glas dat het was alsof er daar geen glas was maar neus, een orgaan, hoogst verleidelijk van aard & pas toen zij met zelfeigen lust-bezwangerd' adem de plaats op het glas bewasemde kon zij de grens bepalen waar
er wereld was
& waar het glas. Er leek aldus een ideële las gelegd tussen schijn en zijn, één kluwen rond haar reukorgaan wier aanschijn bij derden zo dodelijk was dat niemand het zien der aldus in klaarte omschreven lijnen
ervan langer
dan enkele tellen in leven kon laten. Bij haar zelf leidde het bekijken ook al tot somtijds een kleine plas Tantebloed onderaan een Tantevoet daar zij het liefkozen der eigen lijnen pas goed bij het proeven van haar eigen
bloed kon laten.
Zo wrijft zich vaak ook een kleutervinger oude wonden open die welhaast genezen waren, enkel uit nieuwsgierigheid omdat de korst een warmer plaats lijkt te bedekken die dichter lijkt bij 't wezen van dat lijf te staan dat ons
is aangedaan.
Jean Delville is naar het schijnt de enige die het Sizzle-zien overleefde, hoewel het nadien met hem nooit meer goed kwam, zelfs niet toen hij zich in Schotland ging drukken & aldaar aan de verzen van Burns, nl.
my heart's not here
een geheel eigen wending gaf, want zo zijn hart niet in zijn borstkas lag omsloten, zo lag het evenmin in de Highlands of waar dan ook want Sizzle had hem in ruil voor dat ene ogenblik
een gat als hart
gegeven & leegte stromend leeg door lege aderen zodat zijn arm & hand wel de begeerde lijnen Art Nouveau kon leggen maar het leven dat hem restte heus volledig was, meer letterlijk dan Vondel ons dat woord
verzonnen had.
(...)
De werken ofte Hybridarum Opera aan "Tante Sizzle en.." zijn nu opgenomen in het ruimere kader van de Kathedraal op http://www.vilt.net/nkdee/sizzle.jsp
Nog nooit was november zo machtig fris, maar hoe zwart niet & van vloedgolven vergeven is mijn bol kristal, hoe duister niet & bloed-beklonterd is wat ik de toekomst in zie zweven. Net
nog, Oostakkers
bijna, in een fikse vaart voorbij het stort van Tienen, zag ik een wolk vuilnis de half-beknepen buisschoorsteen der ovens langsslierten. Een man liet loenzend vanonder zijn grijze fez zijn hond de berm volschijten, maar geen
vogel wiekte
daar, buiten onze wielen die zich in het gekende treinverband op de sporen dol draaiden, was het geheel stil buiten, daar. Een menige nacht wordt ik aldus volumeloos door een horde woestelingen nagezeten, enige wit-raastige
hekseteven
ook mengen zich daar meestal onder: het zijn de ikjes denk ik, de anonieme zelfjes die ik bij waken de kant opschoof of zelfgenoegzaam weigerde te zijn, zodat ik nu weer net niet de trappen naar de uitgang der
dicht gedroomde
burcht zal halen. Spanje voert de anti-dopingwet in, Big Brother voelt zich thuis in Groot-Brittanië. De krant kliedert stuntelig een weids stilleven boven een thumbnail van Pollock, iets dat veel te druk
oogt met enkele
verzopen paarden. Aandacht, aandacht: spoor- wijziging. De trein op spoor 2 is niet de Intercity naar Oostende maar het met slijmen bebaarde zwarte muildier InertiaKock vervoerende de
lang verwachte
slanke neusvleugels vanLa Sizzle richting uw perceptie ten einde met de helderheid van hun Hergéèske Klare Lijn uw blikken in hun meer schrikbarende glooiingen te lokken uw monden aan hun holten te verrekken, u daar
waar de beaat
gebeierde bim-bam der duale ademhalingskanalen openstaat, tot cirkelzang en recursieve lijnvolging te verleiden, U te wiegen & met de verrukkelijkheid van heur philtrum u het laatste aards besef te ontfutselen, u slaafs
& slap te wiegen
& vervolgens met een droge knak de strot kapot te bijten. Binnen vijftig jaar zijn alle populaties vis in onze oceanen ingestort, maar als ik jou zie in dat roze t-shirt dan denk ik ABN-AMRO: met U erbij kan ik de hele wereld minstens
vierenveertig
jaren langer naar de donder helpen. De liefde is geen weegbaar deel van waar Tante Sizzle Tante is, het is een woord dat uit haar boek is uitgebrand & met de asse heeft haar hand ooit een aardse
hel getekend
waarbij vergeleken geen woord meer is omdat de taal het opgeeft taal te zijn in het aanschijn van dergelijke gruwel. Het is wetenschappelijk bewezen, Activia met bifidus bacillen hechten zich in kleinteutige
flesjes plastic
aan uw ontvank'lijk' & van elke zin ontdane lippen vast totdat u een seconde of twee het genot mag proeven uzelven gezond te wanen in een onbestaand lichaam vanachteren voortgedreven door een onbestaande
wind, theatraal
van schoonheden voorzien die u zelf niet in huis zou halen, mocht u de keus hebben, naderhand, tussen een herhaling idem ditto van de ellende genaamd dit, uw leven, enerzijds
of anderszijds
een tijdje de natuurlijke weerstand van een steen. Natuurlijk, je kan niet alles bij voorbaat plannen, ik zit hier ook maar wat te stanzen bij alweer Kill Bill 2 op VT4, kom, laat ´s zien of ik de scènes
Acuna Boys
& where is Bill nog ken of Elle & I , want het is in dezen van kapitaal belang het reêle van de nonsens te kunnen scheiden, de identieke tijd die immers niet dezelfde plaats beduidt, maar de plaats
gezien vanuit
een andere tijd, in een soortgelijke maat a.h.w., het identieke los van 't kapitaal dictaat verwant aan Lucretius' clinamen * vs. wat Pound Usurus noemde, de reductie van Alles tot het Telbare der gebruikswaarde, het nemen van het Ene als ene sluit
namelijk niet
de potentie uit, vervat in (bv. hieronder) perceptuele swerve-incentieven, schuinmarsjeerders in de lopende code, of, m.a.w.: waar u slechts lijken ziet of van leven de afwezigheid, gebeurt het misschien net, & dat waar u zo lillend mee loopt rond te zwaaien
eigenlijk het
afsterven is, de noodzakelijk neerwaartse declinatie van het eens bevonkte. Het zal mij heden evenwel net als u L. Caseis Immunitas wezen, het vooralsnog volslagen onvindbare bestanddeel van die fameuze
yoghurtfabriek,
want nader tot u brengt dit alles de neusvleugels niet.
Illud in his quoque te rebus cognoscere avemus, corpora cum deorsum rectum per inane feruntur ponderibus propriis, incerto tempore ferme incertisque locis spatio depellere paulum, tantum quod momen mutatum dicere possis. quod nisi declinare solerent, omnia deorsum imbris uti guttae caderent per inane profundum nec foret offensus natus nec plaga creata principiis; ita nihil umquam natura creasset. Quod si forte aliquis credit graviora potesse corpora, quo citius rectum per inane feruntur, incidere ex supero levioribus atque ita plagas gignere, quae possint genitalis reddere motus, avius a vera longe ratione recedit. nam per aquas quae cumque cadunt atque aera rarum, haec pro ponderibus casus celerare necessest propterea quia corpus aquae naturaque tenvis aeris haud possunt aeque rem quamque morari, sed citius cedunt gravioribus exsuperata; at contra nulli de nulla parte neque ullo tempore inane potest vacuum subsistere rei, quin, sua quod natura petit, concedere pergat; omnia qua propter debent per inane quietum aeque ponderibus non aequis concita ferri. haud igitur poterunt levioribus incidere umquam ex supero graviora neque ictus gignere per se, qui varient motus, per quos natura gerat res. quare etiam atque etiam paulum inclinare necessest corpora; nec plus quam minimum, ne fingere motus obliquos videamur et id res vera refutet. namque hoc in promptu manifestumque esse videmus, pondera, quantum in est, non posse obliqua meare, ex supero cum praecipitant, quod cernere possis; sed nihil omnino regione viai declinare quis est qui possit cernere sese? Denique si semper motu conectitur omnis et vetere exoritur novus ordine certo nec declinando faciunt primordia motus principium quoddam, quod fati foedera rumpat, ex infinito ne causam causa sequatur, libera per terras unde haec animantibus exstat, unde est haec, inquam, fatis avolsa voluntas, per quam progredimur quo ducit quemque voluptas, declinamus item motus nec tempore certo nec regione loci certa, sed ubi ipsa tulit mens? nam dubio procul his rebus sua cuique voluntas principium dat et hinc motus per membra rigantur. nonne vides etiam patefactis tempore puncto carceribus non posse tamen prorumpere equorum vim cupidam tam de subito quam mens avet ipsa? omnis enim totum per corpus materiai copia conciri debet, concita per artus omnis ut studium mentis conixa sequatur; ut videas initum motus a corde creari ex animique voluntate id procedere primum, inde dari porro per totum corpus et artus. nec similest ut cum inpulsi procedimus ictu viribus alterius magnis magnoque coactu; nam tum materiem totius corporis omnem perspicuumst nobis invitis ire rapique, donec eam refrenavit per membra voluntas. iamne vides igitur, quamquam vis extera multos pellat et invitos cogat procedere saepe praecipitesque rapi, tamen esse in pectore nostro quiddam quod contra pugnare obstareque possit? cuius ad arbitrium quoque copia materiai cogitur inter dum flecti per membra per artus et proiecta refrenatur retroque residit. quare in seminibus quoque idem fateare necessest, esse aliam praeter plagas et pondera causam motibus, unde haec est nobis innata potestas, de nihilo quoniam fieri nihil posse videmus. pondus enim prohibet ne plagis omnia fiant externa quasi vi; sed ne res ipsa necessum intestinum habeat cunctis in rebus agendis et devicta quasi cogatur ferre patique, id facit exiguum clinamen principiorum nec regione loci certa nec tempore certo.
"Waarover hetvolgende u ons ook wetenswaardig lijkt, dat wanneer deze lichamen recht het ledige doorvallen door hun eigen gewicht, op een onbepaalde tijd, op een onbepaalde plaats ook over een kleine ruimte verschuiven zo dat je zou kunnen stellen dat deze een afzet kennen want zo zij deze afwijking niet zouden hebben, zou alles als de regen in rechte goten het ledige diep omlaag druipen & zou er zich geen hinderingen voordoen of botsing der atomen van enige betekenis. Zo zou niets ooit in de natuur ontstaan "
untsoweiter, (vertaling dv.)
Titus L. Carus, waarover verder niks bekend is, heeft het hier over minimale distinctie scheppende fenomenen in een verder volstrekt deterministisch universum. Het grootste probleem van het determinisme is traditioneel de verklaring van hoe er uberhaubt iets nieuws mogelijk is in een gedetermineerde wereld, en hoe bv hier de notie vrije wil te rijmen valt met het dictum dat 'nooit iets uit niets ontstaat'.
Lucretius poneert hier zijn onzekerheidsprincipe, nl. het 'clinamen der atomen, een geringe afwijking waarover noch plaats noch tijdstip geweten is'.
U zal begrijpen dan onzen Titus in recente tijden een beetje aan herwaardering toe is gekomen, daar de ontdekkingen van de wetenschap afgelopen eeuw voor een stuk 's mans losjes uit de mouw geschudde en in ronkende hexameters nedergepende theorieën met feitelijke data blijken te kunnen ondersteunen, indien men op onwelvoeglijke wijze zijn begrip atoom vervangt door wat de moderne natuurkunde over primaire deeltjes danwel golf-partikels heeft te zeggen.
Uit een ander citaat moge blijken dat Lucretius zich ook van de code-eigenheden van zijn tekst zelf bewust was, ook al zoiets dat actuele scribenten zoals u en ik vertrouwd in de oren zal klinken:
"Nu ja, in onze verzen kunt gij ook zien dat een menigte letters in allerlei woorden 't zellefde is, maar gij moet toch erkennen dat verzen en woorden de ene uit deze en die weer uit andere letters gevormd zijn; niet omdat wij niet vaak gemeenschappelijke letters ontmoeten, of omdat er geen twee zijn gevormd uit dezellefde letters, maar omdat meestal niet alle precies aan elkander gelijk zijn." (II 688-694)
Natuurlijk moet je dergelijke duizenden jaren omspannende letterverbanden met de nodige korrels natriumchloride op smaak brengen, maar het doet den Argeloze Westerling toch deugd om naast die eeuwige boeddhisten ook 's een recht-voor-de-raapse Italiaan als precursor genoemd te zien, een term overigens die ons bij de immer immens triest ogende Harold Bloom brengt, de nogal tot uiterst reactionaire literaire theoreticus die het swerven op z'n Lucretius toepast op literaire voorbeelden en hun navolgers, om zo tot een evolutief beeld van de literaire wereld te komen. Allemaal 1 pot nat, we zeiden het al, want de common denominator in al dat hernieuwde atomisme, is, helaas, want het zou ook anders kunnen, dat van een geruststellende terugkeer naar de Zekerheden in ons Leven.
Vandaar dat hier soms bedorven verzen stinkend klinken, of zwaar klinken om bewust naar verderf te stinken.
Nu ja, u zal zeggen, die perceptuele swerve-incentieven van u, dat klinkt wel goed, maar dat is in feite larie en apekool want alles wat u laat zien daarvan bevindt zich hoedanook in de representatieve orde en heeft niksvanal uitstaans met de wetten die de materie beheersen. Nou nee, zeg ik dan, want u dient ook te beseffen dat de Kathedraals Leer (aka de kessel-loose kabbala, een ladder met verscheidene sporten) slechts twee zijnsorden erkent, te weten, die van het onbestaande Zijn, dat uit elke reden dient geschrapt omdat het Zijn een gepriviligieerde term is van de Code, en die van het humane Worden, waar men de Code in haar lopende vorm kan aanschouwen, maar waar elk aanschouwen tevens een meelopen der Code is, en waar niet geschouwd kan worden zonder ook terzelfdertijd geschreven.
Het is misschien wat ingewikkeld, zo op een zondag, terwijl u enkel wat wou bloklezen, maar eigenlijk is het poepsimpel: de uitspraken der fysica betreffen netzogoed ´slechts´ de lopende code als dezen die hier vallen, (alleen vallen er hier geen uitspraken, waar zouden ze dan opvallen?). In het digitale veld wordt duidelijk de grootse flattening van alle code tot Code, en waar wij winnen aan bewerkbaarheid (het conformiseren of zelfs comfortiseren van de code aan ons gemak, aan de waarheden zoals wij ze willen (be)leven), daar verliezen wij aan vorm- en/of zingeving (hetzij informatie).
hum, hier stond een spulletje, dat spulletje vond ik uiteindelijk maar niks, dus dat heb ik weer uit de handel genomen. Huh? Ik zal hier seffens in de plaats een plaatje van het Pantheon zetten ofzo, das ook leuk.
Nog nooit was november zo machtig fris, maar hoe zwart niet & van vloedgolven vergeven is mijn bol kristal, hoe duister niet & bloed-beklonterd is wat ik de toekomst in zie zweven.
Net nog, Oostakkers,
bijna, in een fikse vaart voorbij het stort van Tienen, zag ik een wolk vuilnis de half-benepen buisschoorsteen der ovens langsslierten. Een man liet loenzend vanonder zijn grijze fez zijn hond de berm volschijten, maar geen
vogel wiekte daar,
buiten onze wielen die zich in het gekende treinverband op de sporen dol draaiden, was het buiten geheel stil. Een menige nacht wordt ik aldus volumeloos door een horde woestelingen nagezeten, enige
wit-raast'ge hekse-
teven ook mengen zich daaronder: het zijn de ikjes denk ik, de anonieme zelfjes die ik bij waken de kant op schoof of zelfgenoegzaam weigerde te zijn, zodat ik nu weer net niet de trappen naar de uitgang der
dicht gedroomde
burcht zal halen. Spanje voert de anti-dopingwet in, Big Brother voelt zich thuis in Groot-Brittanië. De krant kliedert stuntelig een weids stilleven boven een thumbnail van Pollock, iets dat veel te druk
oogt met enkele
verzopen paarden. Aandacht, aandacht: spoor- wijziging. De trein op spoor 2 is niet de Intercity naar Oostende maar het met slijmen bebaarde zwarte muildier InertiaKock vervoerende de
lang verwachte
slanke neusvleugels vanLa Sizzle richting uw perceptie ten einde met de helderheid van hun Hergéèske Klare Lijn uw blikken in hun meer schrikbarende glooiingen te lokken uw monden aan hun holten te verrekken, u daar
waar de beaat
gebeierde bim-bam der duale ademhalingskanalen openstaat, tot cirkelzang en recursieve lijnvolging te verleiden, U te wiegen & met de verrukkelijkheid van heur philtrum u het laatste aards besef te ontfutselen, u slaafs
& slap te wiegen
& vervolgens met een droge knak de strot kapot te bijten. Binnen vijftig jaar zijn alle populaties vis in onze oceanen ingestort, maar als ik jou zie in dat roze t-shirt dan denk ik ABN-AMRO: met U in bed kan ik de hele wereld minstens
Toen in de nacht van vrijdag op zaterdag e.k. de Here zag dat het totale aantal doden op de weg dit weekend het jaargemiddelde vér ten onder zou blijven, besloot Hij
dat de tijd rijp was
Voor aktie. Hij smeekte Zichzelf vergeving af, genade maar best ook een stukje grootmachtigheid & wierp, daar waar de mensen zuivere klaarheid & spits uit de witte leegte
De zwart uitstekende Spie der Geprononceerdheid alsmede de schier eindeloos uitbreidbare Vlakte der Eenduidigheid verlangden, niet dàt maar Tante Sizzle ter aarde. In & om haar ontstonden deze tekstuele uitwassen, die zich ondanks
verwoedde Verzetspogingen van het Spattende Hoofd waarin zij spookten, een uitweg tot U wisten te banen waarna zij op proto-virale wijze de door u zo moeilijk t.n.v. de algehele chaos
gewonnen gemoedsrust volledig teniet te doen & u weerom als door duizenden conflicterende emoties gevangen, in weerwil - zoals dat dan heet - van uzelven, um zönst aan dit scherm te
kluisteren.
Introductie van Tante Sizzle
In heur blik is geborgen de moordende kracht van 't sterven zelve.
het vers kabbelt rustig verder, tot ene Hüsgen twijfel in de rangen zaait & roet in het eten, met name de soep.
Haar ogen, ongelukkige, zijn immers de trekijzeren Poorten die in hun onderling verslingerde wentelgang Hun duister dieper bereiden dan het zwartste agaat
Dat Lucilius in zijn geschriften spreekwoordelijk maakt van in het Niets Alreeds het (dus Gedubbelde) totale gebrek Aan licht. Het is een tweespant die Hawking goed wetende
waarom
Niet vlug zal naderen, tenzij hij natuurlijk de hoop geheel liet varen op verlossing in de wetenschap & zijn curieus neuzelend lijfje met enige spoed & in volstrekte zekerheid tot anti-materie
wil bedaren. U lacht misschien maar hoor 's vriendschap
Haast iedere week zie ik enkele vermolmde soortgenoten plotsklaps gesplitst van hun vaste vorm in doffe stromen van de opengebroken ramen van hun kroostrijke villa's
roemloos naar die of soortgelijke gaten vloeien, zonder ooit de twijfelachtige eer genoten te hebben hun namen bij de mijne in het oplichtend gewemel der toonaangevende schermen
te hebben kunnen moeizaam tegen andere verzen laten opbotsen. Boeiend maar tragisch is hun lot want hoort: In de stilte die zich voor een paar jaren achter heur ogen
Strekt, hoort u soms nog de gehakkelde echo’s van hun weidse verzen loeien als zovele hoornen van verloren schepen in de mist of alsof er ons dra nog vuur op de Pentapolis zal gesmeten
worden of, ter derde optie, alsof wij hoegenaamd nog iets te vrezen hebben
van de walmende woestenij waarin hun goddeloze razernij ons de landen overdroeg, waarover wij wel de verantwoording dienen op te hoesten, maar waarvan wij niet de broncode, laat
staan de vruchten kunnen dan wel mogen dragen. Maar laat ons niet langer verwijlen in de kwetterend georganiseerde trekkingen der opgeladen harten ter verhoging van 't stroomloze stoten
der inkten
(de nada, Lucas), & de draad weder opvatten waar hij als gerokken zenuw met soepresten nog, zo onnet, foei,
dreigde een oogkas ingezogen te worden
(ach de keutels der kraanvogels en dier, ziet die ziekte is besmettelijk,
Het rammelt hier weer bijzonder nonsensikaal langs alle kanten, wie wat anders verwacht van poëtisch taalgebruik, ziehier een welgemeende aanrader:
Bert Bevers: ONAANGEPASTE TIJDEN met tekeningen van Ron Scherpenisse
ISBN -10: 90-76543-09-7 / NUR 306 / ISBN -13: 987-90-76543-09-3 110 bladzijden - de bundel kost € 12 en is zonder verzendkosten te bestellen bij frans.mink@doorgeverijzinderend.nl
Onder de wind
Gebladerte trilt. Sluipgang van staart tot neus. In sporen beweegt rulle aarde zachtjes na en schaduw hakkelt waar adem gras passeert, richting vlakte waar geen warme prooi te horen is. Zo onbeschut verlaat geen dier de middag.
Net als voor de Kathedraal Zelve gelden hier de Omgangsregels voor (Literaire) Open Source Bedrijvigheden, de gedragscode zeg maar der Vrije Codeurs in de Bouworde. Wat evenwel heeft dat allemaal te betekenen?
In Menschentaal:
Al het tekst- en beeldmateriaal van dirk vekemans dat hier vertoond wordt, mag u vrijelijk gebruiken voor uw eigen creatieve arbeid, indien tenminste voor de producten daarvan dezelfde voorwaarden gelden.
Mits een correcte bronvermelding kan een ongedifferentieerd gebruik ook op andere publieke plaatsen op het internet. Overnames en/of bewerkingen van deze materialen in gedrukte vorm zonder toelating kunnen ook indien u deze gratis / zonder winstbejag ter beschikking stelt en/of zij begeleidt worden van een tekst die dezelfde rechten aan de gebruiker daarvan verleent.
In elk geval hoort het tot de goede vorm dat u de auteur van uw acties op de hoogte brengt, een simpel mailtje volstaat.
Als u voor uw doeleinden niet aan deze voorwaarden kan voldoen, zullen we moeten onderhandelen hoe we het publieke domein het minste schade kunnen berokkenen. Meestal neemt dat - surprise surprise - de vorm aan van een financiële vergoeding voor uw dienaar, opdat deze door middel van de aldus Gewonnen Tijd de verloren code in Hare Loopsheid door nieuwe zou kunnen remplaceren.
Juridisch: Voor alle materialen vertoont via de URL http://vilt.skynetblogs.be is de Free Art License van kracht , zie http://www.vilt.net/nkdee/fal.htm
Volgende pagina