deze blog is verhuisd naar 

http://vilt.wordpress.com/

24-10-2007, 09:32:10 dv

17-10-2007, 18:28:29 dv

Het tekort lost op in het teveel.

Elk realiseren ontsluit een veelvoud aan chiastische verdraaiingen die in hun gebeuren een fictionaliseren bevatten, inclusief het realiseren van de fictionalisering.

De resultanten bieden een verkabbelend aanzicht: de tesserae van de verdraaiingsintensiteiten ogen als golfjes op een statisch geladen vlak, het oppervlaktespanningsveld.

Er is niets onder of boven het oppervlaktespanningsveld, het is een zwevend abstractum.

Het meten richt zich op de hoeveelheden &  loopt verloren.

De perceptie richt zich op de geaardheden & loopt verloren.

Het verloren lopen verhoogt de pret van het uitlopen.
Het uitlopen loopt uit in de dood, maar het verleden sterft al in het afgestorvene.  De bepaaldheden kruisen in het ontijdelijke.

 Waarlijke communicatie vindt plaats waar het spreken ophoudt, ook met niet-spreken zijn, waar het af afslaat. De Onuiputtelijke creatiebron aangeboord in de stilstand van  een kramp op een kramp op een...

Untsoweiter. 

Het teveel lost op in het tekort. 

17-10-2007, 11:15:21 dv

• stilte
• gebaar
• kreet
• lawaai
• luit (lier) 
• stem
• (aan)roeping
• spraak
• zucht
• naam
• het gerenommeerde
• de lof van het (her)benoemde.

Pascal Quignard, La Parole de la Délie, Mercure de France 1974 p.108:

"Hiérarchie qui va du geste au cri, puis de l'articulation des sons à la profération des mots, ensuite de l'inscription alphabétique à la chiffration plus fondamentale, et enfin de la figure écrite a l'impresa, sentence directement image, figure immédiatement parole. Ammirato dit; "Il ne faut ni que l'âme soit l'interprète du corps, ni le corps de l'âme."

-----------------------

Een hierarchie die gaat van het gebaar naar de kreet, vervolgens de articulatie van de klanken in het woekeren van de worrden, dan van de alfabetische inscriptie naar een meer gelaagde vercijfering tot uiteindelijk verschreven tot figuur in de impresa, de zin die onmiddelijk ook beeld is. Ammirato (Italiaans renaissancist gestorven in 1601) zegt: "Wat bereikt dient te worden is dat de ziel niet het lichaam dient te interpreteren, noch het lichaam de ziel"
(cfr het samenvallen van de heroisch begeesterde geliefde met zijn object van verlangen bij Bruno - vertaling & noot dv)

De Délie, zo legt Quignard verder uit,  is structureel opgehangen aan 50 emblemen, die de tekst voorafgegaan zijn. Als zodanig heeft Scève toch meer gemeen met de traditie van de (italiaanse) imprese literatuur dan met de emblematisten. Quignard suggereert hier dat het impresa bij machte is op poëtische wijze de hierachie van het voorheen al als hopeloze destresse gekarakteriseerde spreken om te plooien en in de eigen metaforische beweging te bestendigen:

" L'impresa du même coup c'est poésie.
L'impresa fixe de la sorte une dicibilité double, rejoignant ce qui la disjoint en son fonctionnement, des deux côtés qu'aussitôt la parole émancipe et diffère.
L'impresa initierait en ce sens en tant que la quête de la métaphore même de tout mouvement métaphorique.

Là où se clore: l'inépuisable.
Là où s'absorber: la déhiscence. "

------------------- 

Het impresa is meteen ook poëzie.
Het impresa fixeert op die manier een dubbele zeggingskracht, herenigend wat het onderscheidt in zijn werking, langs beide kanten zoals eerder al de spraak emancipeerde en onderscheidde.
Het impresa zou in die zin  als een zoeken initieren van de metafoor zelf van alle metaforische beweging

 

Bij het afsluiten: het onuitputtelijke.
Bij het absorberen: de afscheuring.

(Die twee laatste zinnetjes zijn mij ook niet helemaal duidelijk. Het haar op mijn Frans enzo. Wat ik ervan maak:omdat het impresa  de sluitsteen vormt, daar waar het uiteinde van de genoemde hierarchie weer aan haar vertrekpunt wordt geplakt, dus het 'doet' hetzelfde als waar het voor 'staat', het metamorfiseert het metamorfiseren - we kunnen dat pakken simpelder zeggen door te beweren dat het impresa de metafoor recursief definieert - ja het klinkt raar maar dit is een ontzaglijk belangrijke denkbeweging,  want het is een precursor van de methoden die nu op een alles bepalende manier op massale wijze worden gebruikt. soit. - vertaling & noot dv)

 Wat je hier dus gepresenteerd, benadrukt ziet, is dat het niet zozeer gaat om die nabijheid van woord en beeld, in de dichterlijke expressie of over de 'naadloze' overgang tussen woord en beeld, of over de wisselwerkingen tussen woord en beeld, nee dat zijn, ook nu nog, wel leuke dingetjes, aardigheidjes waarmede het aangenaam kampvuurtje spelen is. De finale vorm van het werk heeft slechts ogenschijnlijk de essentie van de huis- tuin- en keukenpret van de emblematische literatuur.

Waar het wél om gaat is het hele proces, de hierarchie die in de levensdans, die natuurlijk altijd een verlangensdans is, de kringloop - zo blijkt op het einde pas- die doorlopen wordt van gebaren over kreten en gefluister tot het verlangend benoemen, het lovend herhalen van de naam, het alfabetiseren van het verlangen, het verletteren, een codering dus, die vervolgens een teken wordt, een versleuteld programma voor de ontsluiting van de beleving, en dus drager van de poetische kracht zelve, dezelfde poëtische kracht die haar vercijferd heeft, met cijfer hier in de betekenis niet van het platte mathematiseren maar van de versleuteling in het chiffre, een wegschrijven dus in het afgebeelde. 

  Vandaar dat je bij het sluitmoment het onuitputtelijke bevestigd en bij absorptie automatisch de afscheuring bewerkstelligd, een re-activatie die geen herhaling is, maar een her-instantiëring van het reeds belopene.

 *          *

*

De verbanden met de eeuwenoude zoektocht naar de 'geheime' performante code, de versleuteling van de wereld in het anagram van het boek zoals Florian Cramer die beschreven heeft in Words Made Flesh in het licht van het hedendaagse concept van de executeerbare code, programmataal dus, liggen hier inpluggingsklaar. Zoals elke plug ´n play architectuur zal dit wellicht ook alles doen behalve ´spelen´ maar toch: het schetsen is goed bedoeld.

Het enige, immers,  wat noodzakelijkerwijs ontbrak in het denken van Scève, wat niet anders kon dan ontbreken, was de mogelijkheid om het wegschrijven zelf te dynamiseren, om het niet onherroepelijk in de afgrond van de vergetelheid te zien wegdeemsteren, waardoor het natuurlijk ook de schoonheid en het vitaliserende van de ondergang krijgt. Verandert dat op beslissende wijze iets aan het monumentale van de denkbeweging van Scève? Worden de pyramiden minder indrukwekkend als je weet dat er kranen bestaan?

Integendeel dus, het enige waar we iets aan hebben, altijd en overal is aan de dynamiek en het onderscheidingsvermogen van de denkbeweging zelf, want dat kunnen we immers ten allen tijden zonder enig hulpmidel reactiveren. Ik zei het toch Marcel, het zit in uw kopken.

 Wat mij verder voornamelijk interesseert bij Scève, want hem razend interessant maakt, is de analogie in de tijdskaders, en het afleidbare belang van het poëtische paradigma in beide tijdsgewrichten, een onderscheiden van het poetische belang dat wonderwel rijmt met de stellingen van Deleuze en Guattari rond een soortgelijke problematisering van de culturele machinatie, of om het maar 's op zijn romantieks & hoog-Huizinga's te zeggen, als u dat liever hoort:

Scève aan het begin van de boekdrukkunst bezig met een op finaliteit gerichtte en dus tot mislukken gedoemde poging om de geliefde te vatten of alleszins een vorm van redemptie te bereiken uit de onmogelijkheid om uit de eigen beslotenheid te ontsnappen buiten het absolute nihil van de dood om.

& wij met iets minder finaliteit in onze achterhoofden maar evenzeer bepaald door onze menselijke tekorten, met onze dikke tenen voorzichtig voelend in de woest-kolkende wateren van een onbeschrijflijke toekomst, waar de enige houvast een consequent-empathische & dynamisch-scheppende vorm van bewegen lijkt. 

Vooruitgang? daar zou ik niet zomaar  ja op durven zeggen, aan het aantal nodeloze doden per jaar zou je eerder zeggen van niet. Maar ja, beweging zit er in, toch, &  da's maar goed ook, voortgang hebben we altijd nodig, al was het maar om met voldoende splutverwekkende vaart tegen de Voorruit van het gelijknamige Rusthuis te kunnen smakken. Met de ontzagwekkende uitstraling, het uiterst dynamische flegma ( die wapperende haren, dat open hemd, die woelige tepels) die er momenteel van onze intellectuele elite uitgaat, zitten we uiteraard gebeiteld voor een aardig plofje tegen het gewapend glas, een kort glijden vervolgens met zacht misbaar in de kermende media en dan wat anders dan de eeuwige duisternis in de zelfgezochte poel.

Hm, misschien toch maar beter die lier terug opgespannen krijgen.

 *             *

*

We zullen vandaag althans een beetje de zaken pogen aan te vijzelen met een  ietsje rond de bundel islandverse door Audacia Dangereyes, uitgegeven bij Stone Age Type in Washington, een uitgeverijtje dat van zichzelf beweert enkel boeken te publiceren die niemand ooit zal lezen.

Wij al dadelijk wild enthousiast natuurlijk, & zeker over de dingen van deze A.D. een vermoedelijk Grote Dame, want haar procédé is uiterrrrest interessant: van flarden opgevangen conversatie, toevallig gelezen opschriften maakt zij kernachtige sedimentverzen die galmen alsof er werelden in schelpsuizen.

Het leuke aan het typografische restant van dit procédé (je had het moeten meemaken toen de verzen nog vers resoneerden met het dagelijks gewauwel op internet, toen ze nog volop in hun tijd staken, als het Ware,  is dat het zeer iconografisch klinkende dingen zijn,  die bij mij alleszins de meest bizarre plastieken instincten wakkermaken, & dat leidt linea recta dan naar mijn  hoogst onverantwoord gepruts met potlood op papier. Ik verontschuldig mij maar bij voorbaat, dan zijn we daarvan al af, want het betreft hier wat ik dan maar noiemen zal grafiette problematiseringen: van de tremaloze poezie is middels grafietstokjes geen embleem maar een nieuw probleem gemaakt, een verse verwikkeling, om het zo maar te zeggen.

Hoogst onverantwoord, want ik blijf het zeggen, ge moet niet kunnen tekenen om te tekenen, & het hoeft geen label te hebben om interessant te kunnen zijn: als het proces aangenaam is moet het wel goed zijn want au fond is dat het enige wat telt, de rest is al dan niet verhandelbare afval en heel af- ebn toe, met behoorlijk wat geluk, voedsel voor een volgend slachtoffer haar gepruts.

 A.Dangereyes is daar alleszins al in geslaagd: met haar hoogwaardig afval heeft ze mijn karretje aan het rollen gebracht. Tant pis pour vous, mes enfants.

Hup hup. Hoera Hoera. Hear hear. We hebben weer iets nieuws.
De grafiette problemen STOPWATCH en RELIGIONING naar de gelijknamige Dangereyes-verzen staan al op POETRY KESSEL-LO POEZIE, hier is  EQUALITY

U kan dit ding verder volgen via
http://islandverse.blogspot.com/ 

14-10-2007, 22:25:58 dv

ik zie dat het tellerken weer een imaginaire grens heeft overschreden:

bedankt iedereen voor de betoonde interesse in mijn creatief gepruts (& sodade in het bijzonder voor de erg nuttige feedback)

- dirk 

14-10-2007, 12:11:02 dv

De eerstvolgende wasbeurt waarbij overtollige code zal worden verwijderd van de POETRY KESSEL-LO POEZIE codewasserij is nu woensdagavond.

Inzendingen naar:

(euh, we waren er toch wel niet in  geslaagd zekers om dat captcha imagefileken met maar 1 L aan te maken - het is wel degelijk vilt.kessello - ooit komt er een boekje met de beste  blunders van...)

met een forward naar het reeds 100% spam-attractieve dv@vilt.net 

Alles wat u nu inzendt, blijft dus allicht staan tot woensdag (tenzij het op evidente wijze tegen mijn uiterst rekbaar tot coleriek-kleingeestig  gevoel van goede smaak indruist). 

Ondertussen mogen we ons verheugen in een drietal zeer te smaken poemen van Donna Kuhn uit verre California.

Ziet,  als ze dat dáar al kunnen, & zo goed, waar wacht u dan nog op, die zich zo dicht bij het centrum van het bekende universum ophoudt? 

14-10-2007, 11:58:07 dv

 dv,  potlood op papier, Leuven 12/10/2007 20:30

In de grote hal van het bekende golft & breekt op het misbaar van woekerend leed het myriade geklater van de versplinterende schreeuw.

De uitvoering gisteren in de  Sint Geertruikerk te Leuven van de Vespro della Beate Virgine van Monteverdi door La Petite Bande olv Sigiswald Kuijken was verbijsterend goed.

Als wij het huis niet bouwen, werken zij die het huis bouwen vergeefs.
Wie zijn wij? wij zijn zij die het het huis bouwen.
Wat is het huis? Het huis is het bouwen.

Moet daar niet wat meer rek op?
Wie zegt dat? Waarom?

Wat is het bouwen? Het huis is het bouwen.
Wie zijn zij? Zij zijn wij die het huis bouwen.
Wat is er vergeefs? Vergeefs is het werken
van hen die het huis bouwen, als wij het huis niet bouwen.

 
dv,  potlood op papier, Leuven 12/10/2007 21:30

De uitvoering gisteren in de  Sint Geertruikerk te Leuven van de Vespro della Beate Virgine van Monteverdi door La Petite Bande olv Sigiswald Kuijken was verbijsterend goed.

In de grote hal van het bekende golft & breekt op het misbaar van woekerend leed het myriade geklater van de versplinterende schreeuw.

 
dv,  potlood op papier, Leuven 12/10/2007 21:30 - Kessel-Lo 13/10/2007

Wanneer is wat vergeefs?
Voor wie?

13-10-2007, 12:13:28 dv

Blijkbaar was één en ander nog niet duidelijk. We doen nog een poging in volgende blogposts:  

• POETRY KESSEL-LO PRAKTISCH

• Over DIGITAAL SCHRIJVEN
  

• P K-L P Mission Statement

12-10-2007, 15:52:41 dv

Alle foto's van vandaag 

12-10-2007, 10:23:19 dv

[excuus voor ev. dubbele posting]

Vooreerst voor hen die al bijdragen leverden voor ons nieuw initiatief op http://poetrykessello.blogspot.com/ : erg bedankt!

Een ‘open’ blog maken van enige kwaliteit, een inhoudelijke interessante stroom op gang trekken uitsluitend voor het Nederlandstalige terrarium is met de huidige stand van zaken haast onbegonnen werk, vandaar dat wij kozen voor een zo breed mogelijke basis , dus inclusief de (weinige) internationale contactjes die wij kunnen uit de kast toveren.

Zelfs dan zullen wij zeker in de beginfaze regelmatig zonder posts vallen.

Daarbij willen we ook tijdens deze aanzwengelperiode niet uitsluitend eigen werk op het ding spuien, dit is tenslotte niet bedoeld als visitekaartje voor Didi of mij maar een poging tot een groei, een wildgroei liefst, een oncontroleerbare uitwas binnen een op maximale exploitatie gericht medium.  Vandaar deze nieuwe oproep, met weer wat verduidelijking, omdat het voor ons zelf ook weer wat duidelijker wordt..

Wat willen we bv. niet? We willen niet het zoveelste groepje of ‘cel’ worden, laat staan combattanten voor of van wat dan ook, wij respecteren ieders recht om op te komen voor een nobel streven, maar wie zijn wij om daarin normatief te werk te gaan?

Neen: POETRY KESSEL-LO POEZIE is enkel bedoeld als gratis, gezagsloos en autopoëtisch verderwoekerend publicatiekanaal voor auteurs. Het is geen groepje maar een algoritme, een gestructureerde werkmethode. Voor auteurs. Welk soort auteur? Elk soort auteur.

Wat bedoelen we dan met auteur? Met een auteur bedoelen we iemand die een creatieve activiteit consequent verderzet voor zover dat kan. Dat kan soms schrikbarend mooi worden of onrustwekkend interessant. Maar het is dit menselijk insisteren op de waarde van het gemaakte door en alleen door het maken zelf dat overal en altijd centraal dient te staan.

Niet het einde maar de gang.

Niet het product maar de activiteit.

Niet de roem maar het glorieuze van de onderneming.

Het klinkt zo evident, en drammerig, maar we worden langs alle kanten onder druk gezet om deze koe van een waarheid te slachten in dienst van het Hogere Belang.

En het Hogere Belang is altijd één van de talloze gedaanten, niet van de duivel, maar van onze eigen exploitatiemaatschappij, gewapend met de tonnen slijm van haar encapsulatie methods.  De op planetaire ondergang belustte Molog die wij allen mede in stand houden.

Wij geloven daarbij niet in een alle individualiteit overstijgende collaboratieformule, wij vrezen dat er dan altijd wel eerder vóór iemand dan mét iemand word gewerkt. Dat neemt niet weg dat verschillende perspectieven noodzakelijk zijn, dat er dient gestreefd te worden naar een zo groot mogelijke diversiteit in de eigenwijsheid. Wij streven dan ook een monadisch ingerichte pluriformiteit na, een Leibniziaans hybried soepken, waar, au fond, iedereen zijn plan trekt en alleen werkt of tijdige allianties aangaat met andere soepballekens of tapioca.

Deze monadische cultuur in de biologische betekenis, rekent dan ook op voortdurende wijze op uw bereidwillige medewerking, het brak water uit uw pottekens. Gelieve u niet te storen aan desgevallend ‘redactioneel ‘ gezeur, wij beseffen dat de formule die wij hier uitproberen nieuw is en niet zonder enige reserve zal worden bejegend. We kozen daarom om het publiek een beetje tegemoetkomend met vetrouwde taal aan te spreken, die grapjes zijn ondertussen allicht al uitgewerkt, tijd weer voor wat nieuws. Wij gaan ons ook niet vastpinnen op 1 retoriek, we hebben een schier eindeloos rijtje van die spreektranten klaarstaan. We zijn immers auteur, remember?

Welk nieuws zoal, dus? Uw nieuws bijvoorbeeld, uw aankondigingen, de verslagen van uw activiteiten, uw dagdromerijen en wilde plannen, uw goesting om iets anders te maken.

Of gewoon wat er in uw creatieve kookpot momenteel te pruttelen staat. De ervaring heeft mij alleszins al geleerd, en mijn confrater Didi zal dat graag beamen, dat een voortgezette aanwezigheid in de semi-openbaarheid van het internet erg stimulerend kan zijn voor creatieve activiteiten die anders dreigen vast te lopen in de onontkoombaarheid van de gewenning. Of in de voortschrijdende normering van de commerciële druk, de sloppenwijk waarin elke creatieve arbeid blijkbaar gedoemd is om te eindigen.

Los van deze naar ik maar al te graag toegeef eigenzinnige kijk op de gang van zaken & 100% objectief is het gewoon goeie promotie voor welke creatieve output ook.

Daarom nog ’s deze oproep - ik ga dus vanaf nu echt beginnen zeuren, want hoewel het spontaan gegroeid is, en ondanks de al even spontane grapjes, méén ik het met dit ding – om zelf uw bijdragen van welk soort code ook te sturen naar vilt[punt]kessello[apestaart]blogger[punt]com met een forward naar dv@vilt.net.

Als de titel of de reeds aanwezige code u niet aanstaan, begin dan ajb zelf een soortgelijk ding en noem het dan patattenveld of whatever. Maar maak uzelf vooral niet wijs dat u megabudgetten nodig heeft om "iets' te kunnen doen want dat is dus truut in pakskens. Klinklare nonsens. Geconditioneerde prietpraat.

Daar gaat het dus niet om, om uw persoonleuke veurkeuren. Die mag u customizen zoveel u wilt, dát liedje -  hitsingle nr 1 in de encapsulatieranglijsten - kent u onderhand toch al, durven we hopen? 

Het gaat ook niet om het afstaan van uw (auteurs)rechten, die zijn daarmee alleen maar gebaat, het gaat om het mededelen van uw plichten, en dat zijn de plichten van iedereen.

Wij dienen geen ereschavotjes op te richten, we hebben een stroom aan te drijven, de grote inverse van de alomaanwezige zuignappen van de exploitatie totterdood.

Deze inverse, het verzet dat vereist is,- zo je het dat for old times sake zo al dient te noemen - is evenwel een hoofdloos verzet, een gedachtenloos zich inzetten in het bewandelen van de weg omdat het intuitief nu eenmaal de enige juiste weg kan zijn, de enige waar wij ons goed in voelen. Net zoals wij nu gedwongen worden om nolens volens mee te draaien in een alsmaar sneller naar de finale afgrond razende consumptiemekaniek, net zo eenvoudig en onontkoombaar kunnen die automatismen gedwongen worden om de positieve richting op te draaien. Het gaat hier maar om een relatief kleine klik, maar de energie die ervoor nodig is kan helaas aardig oplopen.

Probeer aub alvast het kopiëren en plakken al 's uit. Ik weet gewoon dat u het kúnt.
Geef dan aub op die wijze dit berichtje door aan uw allicht even druk bezig zijnde collega’s.

Ja, ik weet dat u geen tijd hebt, & uw collega's evenmin, ik heb dat ook nooit.

Vrienden, wij hebben niks of niemandal nodig, het hele zootje ligt zomaar voor het grijpen, er valt niks te bestrijden, het veld ligt al een hele poos knal open. We moeten alleen maar een beetje gerichter doen, het enige wellicht waar we goed in zijn: creëren.

En blijven insisteren op de intrinsieke waarde van de activiteit.

groetjes,

- dirk

11-10-2007, 21:08:52 dv

11-10-2007, 21:00:32 dv

11-10-2007, 14:34:30 dv

11-10-2007, 13:07:30 dv

Net nog naar een lezinkje met filmpjes over/ van Mauricio Kagel geweest. Jelle Dierickx van Krikri, van watnogalniet  en vooral van zichzelf & met het onderwerp in zijn nopjes blijkbaar en wij ook temeer (jongens wat een zin) daar Il Maestro Kagel volgende week Donderdag de 18de naar Leuven komt.  Hoera Hoera (de zin is af).

Wat hij ( =Kagel dus, je moet het maar weten) in dat provinciale nest gaat zoeken terwijl er hier in Kessel-Lo schoon zalen in overvloed  zijn, dat begrijpen we niet goed, maar soit: er zijn nog enkele kaarten voor het Prometheus gezelschap o.l.v. Kagel himself  in de bouwval, euh de monumentale Leuvense Stadsschouwburg.

En nu zwijgen. 

10-10-2007, 23:47:41 dv

welkom bij het simultane zwijgen

het simultane zwijgen zwijgt terwijl u leest 

ha dat was lang geleden 

09-10-2007, 21:14:12 dv

Uitgelezen op Reis
  een levend boekenprogramma met een vleugje muziek

Woensdag 17 oktober, 20.00, Auditorium Tweebronnen

5 euro / 16 euro Combi voor 4X Uitgelezen

Tickets te verkrijgen via In&Uit Leuven, Naamsestraat 1 of 016/203020
Ihkv de Bibliotheekweek met als thema: de bib, het leven van A tot Z.

Uitgelezen is een levend boekenprogramma vóór en dóór lezers waarin de vaste gasten Anna Luyten (Knack) en Jos Geysels (Minister van Staat) met twee extra panelleden drie recente boeken becommentariëren. En dat onder aanvoering van gastvrouw Fien Sabbe. Naast de verleidelijke boekentombola en de pittige cartoons van ZAK, is er ook een uitbundig muzikaal intermezzo voorzien.

Op woensdag 17 oktober plaatsen we in Uitgelezen drie boeken in de kijker waarin muziek op de een of andere manier de hoofdrol vertolkt.

• 'Norwegian Wood' van de Japanse grootmeester Haruki Murakami bijvoorbeeld, waarin zowel The Beatles, Bach als Bill Evans hun opwachting maken.
  
• 'Beatland' van Frank Albers die Jack Kerouac achternareist, 50 jaar nadat die zijn cultboek On the Road publiceerde.
  
•  'Musicophilia', van de bekende neuroloog Oliver Sacks over de relatie van het brein tot muziek: over liedjes in je hoofd en andere muzikale hallucinaties.

GASTEN:

• Eén-presentatrice Frieda Van Wijck (Laatste Show)
  
• Raf Walschaerts van Kommil Foo.
  

• The Partchesz met Nathalie Delcroix (Laïs)
  
• Bjorn Eriksson (Maxon Blewitt en Admiral Freebee)

TICKETS:

In&Uit Leuven, Naamsestraat 1 of 016/203020

Volgende data voor Uitgelezen op Reis:
donderdag 13 december 2007
vrijdag 15 februari 2008 (Kulturama)
donderdag 20 april 2008

09-10-2007, 13:58:04 dv

Vandaag spelen we vals met de dagelijkse foto van iets op het grondgebied van Groot Kessel-Lo: de DSC-V1 camera is voor Hogere Belangen op studiereis naar Duitsland.

Dit is een opname van gisteren 8/10/200. 

Wij zitten natuurlijk ook vol ongeduld te wachten op uw kiekjes van ons wonderschone Kessel-Lo. Volgend jaar rond deze tijd maken we een fotoboek van 365  van de beste inzendingen, &,  als we het kunnen betalen, krijgt iedereen die erin staat een exemplaar, om maar te zwijgen van het ondertussen vergaarde fotoplezier, hier, toen, daar, nu & overal, of van  het grote fotografenbal dat we dan gaan houden, ons Marie die waarschijnlijk weer haar breedhoeklens in de punch zal laten totteren, de groepsfoto in de Morgen & de Gouden Bibberhand van onze Koning overhandigd door Hemzelve tijdens de audiëntie omdat we de Grote Prijs van Iets in Kessel-Lo gekregen hebben.

Euh.

Uw foto's in een resolutie van minimaal 1000x1333 pixels opsturen, dus - zoals alle code voor POETRY KESSEL-LO POEZIE - naar vilt[punt]kessello[apestaart]blogger[punt]com met een forward van dezelfde mail met ev. uw contactgegevens naar dv@vilt.net.

 Benieuwd wat er vandaag weer gaat binnendruppelen. Gisterennacht, overigens, is er nog een gloednieuw dichtsel van mijn Grote Zus binnengewaaid.

Zomaar, als het Ware.

En nu Gij!

09-10-2007, 09:45:02 dv

Voor het geval iemand daarvan zou wakker liggen, de Digitale Vuilkar die hier in Kessel-Lo passeert na elke wasbeurt, dumpt haar afval voortaan na elke wasbeurt in het Salon des Refusées

Maar wat er daar allemaal krioelt, of bij de doorslagjes van de échte code te versterven ligt,  ik wil het gewoon niet weten.

08-10-2007, 12:47:03 dv

Alle Kesselfoto's van vandaag

Bon, we gaan nog 's effen wat tekstwassen.

De inzending van Patrick Adriaans verraste ons door de originele typografie. Helaas is er hier in de verste verte geen blad papier te bespeuren en bovendien kon ons aller oppermachtigst sukkelwebappje genaamd Blogger niet echt veel aan met de html die ons in de mail werd toegezonden.

Kinders, als ge tekst mailt, en ge wilt dat daar speciale foefkens bij overblijven, dan moet ge dat eerst testen ofzo, of ge zwiert dat in een gifke, à la limite. Ons wasmachines zijn niet uitgerust om uw code in de plooi te houden waarin gij ze gestreken hebt. Wij wassen, strijken is nooit onze fort geweest. Voor de rest, als we zo vrij mogen zijn: emotioneel geladen taalgebruik in een interessante typografische vorm is een definitie van iets, maar geen succesformule voor een geslaagd dichtsel.

 Verder merken we dat er een lichte neiging ontstaat om links in te sturen, verwijzingen van kijk hier ook's naar & daar * alsjeblief ook hier & dan zit je ploef in een andere wasserette. Niks op tegen, integendeel, stuur maar op, maar we gaan

• die wel niet laten meetellen als effectieve 'bijdragen'
• die net als echte bijdragen wel degelijk wassen ook, dus wat niet 'past'in onze kromme logica, gaat ook weer in nauwelijks waarneembaar maar toch lichtjes versnelde vaart richting vergetelheid

Dus, bv, die links van A. Andreas en iets dat 3000 heet, blijven staan, als link. Maar die flauwen truut van enen dirk vekemns met zijn netart.doesntexist.org vliegt. Jongens wat voor zever was dat, en dan nog belegen ook!

Het werkstuk van Andreas op zijn nictoglobe is wel degelijk de moeite waard, dat mag blijven, als link dan. Over zijn voordracht ven een stukje Dèr Mouw gaan we niet lyrisch doen, we preferen eigen teksten, maar Dèr Mouw is en blijft een kast van een dichter, dus kunnen we uitvoeringen van zijn lyrische denkbewegingen enkel aanmoedigen.

Hetzelfde kunnen we zeggen over de bijdrage van Leevi Lehto, maar de performance van zijn stukskens van Eino Leino en Lars-Mikael Raattamaa is dan wel een beetje, euh, onrustwekkend goed.

Aan de Grooten Didi de Paris  hebben we toch niks te zeggen, daarover kunnen we zwijgen (Wittgenstein).

Voor aankondigingen van code-geralateerde activiteiten geldt grosso modo hetzelfde als voor ingezonden links; we wassen ze graag, maar als het ons niet aanstaat, gaat het met onze collega's van de digitale vuilkar mee.

Voor het overige gaan we nog wat engelstalige droesem van dienen  dv weghalen, dat werkt storend op den duur, dat pseudo-texaans schitzo-gewauwel op de bodem van ons eeuwig purperen POETRY KESSEL-LO POEZIE

08-10-2007, 11:43:53 dv

07-10-2007, 14:01:44 dv

Kijk zie, deze jongens hebben het tenminste begrepen: een karretje dient om spullen op te leggen en mee rond te rijden, het internet (in zijn www 2.0 vorm) dient (ook) om creatieve activiteiten te kanaliseren en ze zo te promoten, de activisten aan de basis aan te moedigen, het geslaagde in de kijker te zetten & de grote tenoren met hun beide voeten diep in de grond te steken in plaats van ze in plastiek te verpakken en in den Delhaize op een gesponsord pal-pedigree peddeke te versjezen.

Simpel, no nonsense, streetfoorwaart, het doet ons een beetje aan ons tekst- en code wasserette POETRY KESSEL-LO POEZIE denken, nu ja in Leuven moet dat dan wel wat kleiner als bij ons in het grotere  Kessel-Lo, en dus alleen maar voor fotookes, maar ja ze zijn toch al  goe bezig!

Alle kesselfoto´s van vandaag

07-10-2007, 10:54:03 dv

06-10-2007, 14:35:51 dv

Als je de (dagelijkse) selectiepoel (deels, de échte rommel is er uit) wil zien: http://www.facebook.com/album.php?aid=17083&l=59ec1&id=645056119

op POETRY KESSEL-LO POEZIE, onze nagelnieuwe Meertalige Open Source Tekst- en CodeWasserij zijn vanaf nu, nee....nu de comments/reacties ingeschakeld op nieuwe berichten, het kleine ochtendlijke meesterwerkje bijvoorbeeld dat u seffens opstuurt naar vilt[punt]kessel-lo[apestaart]blogger[com] want dan

• bent u, al was het maar tot de volgende tekstwasbeurt, auteur onder de andere auteurs van POETRY KESSEL-LO POEZIE
  
• maakt u bovendien kans om net als den Grooten Didi de Paris en uw nederige dienaar te worden verheven tot de beduchte graad van ´made mail´ in onze dagelijkse nonchalant-internationale witwaspraktijken

06-10-2007, 10:06:09 dv

het glazen huis effect, een realiteitsfilter

je stapt in de verduisterde kamer op het grote raam af,
 hoe dichter bij het raam hoe sterker de zin wordt. welke zin? deze zin, bv:

"Geen maan. de nacht hing gitzwart over het huis als een dik muf deken, iemand had de buitenwereld uitgedraaid."

de zin neemt weer af van zodra  je van het raam weg de vertrouwde omgeving binnenstapt. Proza met ruimtelijke schuifregelaar.

zozo welwel. Dus je moet tweemaal binnenkomen, elke keer moet je de 2000 keren dat je binnenkwam herhalen, versneld, steeds stomper, de uithoeken van het nieuwe slijten weg, verder en verder.

de leegte lost op in de leegte, de kamer wordt langzaamaan opgebruikt,  je kan het je zo voorstellen dat je er na jaren in rondloopt zoals je nu al in je ik dwaalt in je hoofd, van langsom minder constructieweerstand, je wordt als het Ware het oude vrouwtje gelijk dat elke ochtend dezelfde liefdevolle woordjes tegen hetzelfde hondje frevelt tot het hondje doodvalt op een dag en effen later ook het vrouwtje.

De kamer neemt, de kamer geeft. Begin van de Anna-mystiek, noteer het vrienden: er gaat energie in, de informatie gaat eruit. Et voila, on y est, c'est Orly: de kamer stookt je nu warm met dat gebrek aan informatie, je steekt je handen uit,  het zijn jouw handen in het vuur van de lege berging, de geborgen leegte, de knusse holte knal in het vol-ledige, de vondelinge die je aan niemand kan verduidelijken, die je onmogelijk kan mededelen, want de betekenis ervan is net als die van elk woord de leegte die er in de kamer is ontstaan, het gebrek aan weerstand als je van de tafel naar de kast loopt zoals je ook hond uitspreekt zonder ergens tussen de h of de o of de n en de d te moeten aarzelen van 

• zit ik wel juist, gaat de bus wel stoppen,
  
• zit ik niet op de verkeerde trein,
  
• kom ik wel uit bij het dier dat voor mij uitloopt,
  
• stomme hond trek niet zo aan de leiband.

De zon plakt  een boom tegen de vlakte. Het slijk zindert in de tractorsporen, de werf is een werf met vochtproblemen.

Wat? Ja, je moet het uitrafelen:  blokjestekst zoals bij Beckett Molloy, dat kreeg je nooit gelezen, dát  gebrek aan geduld,  ook dat is bekend. je weet hoe dat proeft, welk soort persoon dat op welk moment wél gaat lezen, effen & zich dan rijp acht voor het assistentendom kom jomme ik ben niet zo'n domme.

Met zulke mensen heb je nooit gesproken.

Niets is mededeelbaar, want het is het gebeurde dat je voelt dat de afwezigheid voedt in het uitgesprokene dat drijft op dezelfde soort determinatie van het in het niets alreeds uitgeholde & in alles zit de dood vacuum verpakt als opgezwollen materie, elk moment kan er het gaatje komen, kan de desorptie van de ziel een aanvang nemen, kijk de temperatuur daalt al, zou je niet vlug nog , ai te laat, och wat zou het.

waarom is de tafel vierkant? omdat we er anders geen cirkel in kunnen tekenen en in die cirkel niet het vierkant aanspannen waarin we de aarde denken die ontelbare tafels heeft met theekopjes op, waar we zitten en slurpen in de aangeslepen, zichzelf verheerlijkende leegte van onze huizen.

[Esther] 

06-10-2007, 00:52:12 dv

De tentoonstelling vindt plaats binnen het kader van 'Tournee Générale'.

Opening: 5 oktober om 19u.
Locatie: Academie voor Beeldende Kunsten, Markt 28, Mol
Inleiding: Marijke der Weduwe, directeur
Opening: Rit Kerstens, Schepen van Cultuur

De tentoonstelling loopt
van 6 okt. tot 18 nov.
di-woe: van 14 tot 20u.
za-zo: van 09 tot 12u.

De tentoonstelling is gesloten van 30 okt. tot 5 nov.

Info: 014/33 07 96
Website: http://www.saturnia.eu/ne/

05-10-2007, 12:47:18 dv

05-10-2007, 12:16:07 dv

It was a boring conversation anyway  is de tweede bundel van de Antwerpse jonge dichter Jess De Gruyter. In 2005 debuteerde De Gruyter bij het PoëzieCentrum met de bundel I thougt we just left that party. Terwijl zijn debuut
- en tegelijk eerste deel van de trilogie It ain’t a party till somethin gets broken - zich meer toespitste op de relationele uitspattingen van de dichter, komt in de tweede bundel De Gruyters fascinatie voor WO II naar voor. It was a boring conversation anyway biedt een grappige, soms bevreemdende blik in het hoofd van een megalomane dagdromer.

De bundelvoorstelling vindt plaats in Expozone Transit, vlakbij de Permekebibliotheek.
Andy Fierens leest voor
Videoprojectie
DJ Koen Ruymen

05-10-2007, 11:06:09 dv

04-10-2007, 15:50:55 dv

Er is al 1 tekstwascyclus achter de rug & tot onze verbazing hebben teksten van zowel Adriaan Krabbendam ("huh?") als Didi de Paris ("allez-gij") standgehouden.

Enfin, nu dat ze proper zijn en witachtig hangen te droogblinken, moet ik zeggen dat ze wel iets hebben.

Ondertussen stroomt er echter allerlei schoon volk binnen van alle kanten: Matina -en dan heb je de foto's van de dame zélf nog niet gezien - Stamatakis uit het afgelegen New York - tja we mogen die provincialen niet minachten - stuurde digital manipulations ( we moeten daar toch 's wat harder aan werken, aan die manieren om ons up te loaden, bedoel ik:  stel u voor dat ge 's morgens door  La Matina gemanipuleerd wordt, allors mes filles, ça cera altera cosa nostra non purperata!). Mais passons, il nous reste peut de temps.

A. Andreas verblijde ons met digitale video avant la lettre wat ons een hele denkoefening bezorgde want wat was er nu eerst, de video, het digitaliseren ervan of de avant-pop ups van de letterkens? Brahman zal redding brengen!

Of onze KapersBuur Peter, die is niet te houden van wildachtigheid: hij scheurde pardoes een papier uit zijn typmasjien terwijl hij met zijn alter ego aan 't embras maken was over van wie dat typmasjien nu eigenlijk was, want zo kort voor het einde moesten we dat toch gaan weten. Eén van de twee sprekers in zijn welluidende begeleidingsmail (jaja Marcel we archiveren dat)(de Marcel hier peinst altijd dat wij de geschiedenis gaan wegsmijten, maar ik weet die pot niet eens staan) één van de twee dus doelde daarmede allicht op het aan de gang zijn van 'NAVAGIO', een nieuwe stroom onderscheidbaar  in het rijke bruisen van 's buurmans letterpraktijk.

Tranen van pure ontroering en nostalgie schoten ons in de ogen bij het ontvangen van de bijdrage van Tjitse Hofman, waarmede wij ooit nog tot in de late uren hebben zitten pintelieren in de Weldadigheidstraat, hier in Kessel-Lo, in de tijd dat wij onze lieftalligheid mijn K. Zelve pas hadden leren kennen. Hofman pakt ons keer op keer met zijn schitterend subtiele naiviteit.

Ik zie het hem zo 'doen', met de andere Eilanders van Epibreren. Net als vroeger.

Antiquair  het bewonderenswaardige gedicht van Krabbendam is op zich een snuisterij en in dit  bonte gezelschap eerder  een curiosum. Ik vermoed dat de redactie de veelvormigheid en de diversiteit  van het aanbod in het achterhoofd voelde kloppen of misschien had men gewoon schrik dat er niks anders zou binnenkomen: we zullen het nooit weten. Maar het lijkt toch wel een ander (eerder? maar hoe zouden we & waarom dan wel)  soort vuile was dat hier ter tekstspoeling werd aangeboden, de ik-figuur staat

"er wat lullig bij maar wat verwacht je
van een treinreiziger het liggen verleerd"

maar het zal wel goed komen daarmee want er wordt nog volop "aan de labels gewerkt". Nou, zeg nu zelf: hoe kon Adriaan dat weten dat ik nog drie uur met die verdomde labels van blogspot aan de gang zou zijn? Deze man moeten we in het oog houden, dat is de poëtische devinatie in den vleze!

En dan nog tja, wat kunnen we daar nog aan toevoegen. Didi de Paris, de gelaagdheid van zijn teksten, de diepgravende  belgitude ervan (" we will boldly go where no government has gone before") , het keer op keer tot op het bot willen gaan, de uiteindelijke uitkomst bij het Rode, het Kolkende Leven Zelf, we are the GIF men, our i-eyes thou has pluckethed, our colours are Numbered, our Pixels are Squared, our home is not here, it is in HERE in the heigths of CYBERSPACE where ALL SWELL THAT SHINE LIKE HELL.

Auteurs / Authors

'made' Mails*

"& it was said amongst the villagers that they remained humble people amongst the villagers. & as the vultures circled high above their eadless dangling orbses & orpusses, they cast their haunting smiles upon us, waving, looking so ... _snottily_ fine"

* deze mailadreseigenaars hebben het totnogtoe gemaakt in TekstWasserij POETRY KESSEL-LO POEZIE:

zij hebben en/of

>> minimaal 3 stukjes code naar vilt[punt]kessello[apestaart]blogger[punt]com gestuurd én die bleven ook na een tekstwassing nog staan - incredibile italiano unReal tomCruise_after_80!!-

>> [vervolgens] positief geantwoord op onze invitatie om tot de redactie toe te treden (het bleven nederige mensen]

>> made us an offer we couldn't refuse

 in totaal kunnen 16 mailadressen dit jaar de made mails vervoegen

So,.... DO YA FEEL LUCKY, ...PUNK?

http://poetrykessello.blogspot.com/

04-10-2007, 00:43:42 dv

03-10-2007, 20:15:43 dv

              POETRY KESSEL-LO POEZIE 

Frequent            Opstijgend     
 Gewauwel

 (voor aanvullingen: gelieve minstens
auditief waarneembaar te wauwelen)

• wat doe ik toch verkeerd? het rijmt toch
• protocol? wat bedoelt ie nou weer? protocol?
• ik hou niet van enjabementen
• maak je toch niet zo druk man, waar heb je het in godsnaam over
• maar we hebben toch een zekere traditie te verdedigen, nietwaar, je kan toch niet zomaar
• kan je daarvoor subsidie krijgen dan?
• mag ik u een offerte opsturen om het publicatieplatform te ontwikkelen?
• ja mijn schoonbroer doet dat ook gedichten schrijven schoon ze.
• met het geschreven woord heeft dit niets uitstaans. Het geschreven woord _is_. U zweeft maar wat.
• is dat niet een beetje louche? met al die kinderporno?
• een auteur is toch geen schrijver meneer, laat staan een mens? dat kán toch niet meer! en al die tikfouten?
• ik doe niet aan politiek meneer, ik ben een schrijver
• kan je misschien een linkje daar zetten, hé, dan kunnen we
• ja maar wat is uw poética, juffrouw?
• 09-F9-11-02-9D-74-E3-5B-D8-41-56-C5-63-56-88-C0?
• ik gooi mijn vuile hemden wég meneer!
• En ik zou daar zomaar moeten gaan tussenstaan, bij al die flauwe zever, ik? Men mijn werk?
• we hebben nood aan niveau meneer, flauwe grappen zijn er al genoeg
• en wie gaat dat dan allemaal betalen?
• hey man, cool zeg, heb je mijn chick N al gezien? effe lenen? hu? hahaha
• we moeten dat allemaal een beetje zien te nivelleren, ja,  tot hier zo ergens (wijst naar de knieën)
• Ja maar wat is het nu? Hoe kan ik dat nu citeren, er staat nergens iets vast! Dju toch!
• ´t gaan weer de babes zijn die d´r bij mogen ge gaat dat zien
• Kunde daarmee op de VTM komen?
• wat gaan SABAM daar wel niet van zeggen?
• Zou het moeten rijmen? Allitereren?
• Ja, en wat doe je dan met dat kwakje vrijgezellen in uw mailbox?
• is dit dan alles? heb ik dit daaarom allemaal zitten downloaden?
• ...

02-10-2007, 19:31:02 dv

• WHY only 16 members?
  
  We need a limit. A limit is a restraint on what we might call chaos.
  It functions as the resolution of the images generated by this
  particular poetic Point of View, the eye of the Washing Machine.
  The images (cfr Bergson) are made up of code, in all its variety.
  The resolution of this particular zone is the same as that of the
  Neue Kathedrale des erotischen Elends
• WHY the selection procedure?
  Why not? it's an algorithm. What comes out is to a certain extent caused by it. It's a way to do your textual laundry, amongst countless possibilities.
• Is this literature?
  That's for literature to decide. This is POETRY KESSEL-LO (POEZIE) .
  Notice there's no trema on the Dutch word POEZIE.
• Is this Art?
  It is most definitly not Art.
  Anyone claiming to make art, Art, aRT, ArT or any such letter -combination through POETRY KESSELLO  will be removed instantly.
  
  
• Why then should i bother to send anything in to the address?
  
  Good question! Write a text about it and send it in!
  [Laundry_procedure_descr_Sending_text]

cfr. http://www.vilt.net/nkdee/monads

ha, nu is al die brol tenminste weg
handig toch hé, dat je zoiets kán updaten
dat internet, jongens, dat men dat niet vroeger uitgevonden heeft!

Vanavond om 23 u (´t is eerst nog deelgroepvergadering van Toon z´n klas dat was ik weer vergeten) is er een wasbeurt, stuur uw ding vlug in, misschien
blijft het wel staan, het  moet er ooit ´s van komen...

02-10-2007, 13:10:32 dv

De bijdragen van redactieleden worden op het einde
van een werkjaar ook in drukvorm gepubliceerd.

De zitjes voor de tweede faze zijn beperkt tot 16.
Als we de tweede faze ooit bereiken, hebben we dus 16
KESSELSE POETEN. Hoera!

Inzenders woonachtig in Kessel-lo, familie & ander gespuis
dat ik ken, hebben uiteraard een streepje voor.
Mail mij op dv@vilt.net & we doen de Muze wel
een aanbod dat ze niet kan weigeren.

Dus:

Bijdragen onder pseudoniem of echte naam opsturen naar

vilt punt kessello apestaart blogger punt com

& (BELANGRIJK! BELANGRIJK!
zo belangrijk dat ik het eerst zelf vergeten was)

FORWARD meteen diezelfde mail
naar dv@vilt.net

(anders weet ik niet van wie het komt)

(dat is niet zo handig)

Uw bijdragen verschijnen immers als dusdanig, & wel meteen,
onmiddellijk, sans blague. Dus:  fatsoeneer uw mailtjes
terdege vóor u op Play, nee Verzenden klikt, als u nog geen redactielid bent is dat het enige wat we van u kennen op het ogenblik dat er gehakbijlt wordt.

Als u het ooit to redactielid schopt, kan u, zoals dat dan  heet, rustiger & op natuurlijke wijze, inclusief het nodige corrigeer en aanpassingswerk te keer gaan. Volgens onze normen begint u dán pas te schrijven, maar wie zijn wij?

Wie bent u?

> ^ <

Voorlopig blijft het dus een traditionele afvalcontainer, inclusief oubollige machtspoort, we begrijpen immers  uw onbegrip & staan er open voor, in de hoop dat ooit untsoweiter

WAAR? Uw bijdragen verschijnen dan volautomatisch waar? wel op
de D.I.Y. doorstroomverschijning  op

http://poetrykessello.blogspot.com/

Nog meer details o.m.
over de lange weg
(no hay camino) 
naar de drukpersen
& het  alom gegeerde
KESSELSE POETENDOM
vind u op het ding zelf
nu of ter zijner tijd,

02-10-2007, 10:35:14 dv

Afscheuring


de vormen zijn
de vormen zijn
& van de vormen
zijn de vormen
de limieten

ik draai het lusje in je haren
dat is een oud & afgeleefd
gebaar van toen & daar

de vormen zijn
de vormen zijn
& van de vormen
zijn de vormen
de limieten

ik stop de haren maar
terug het doosje in
het nu is nu wel weer nu
genoeg & jij was

daar & daar & daar

dv - 2-10-07 0:32

02-10-2007, 01:00:02 dv

Gilles Deleuze - L'acte de création
Video sent by JoyDivision

In't Frans? Allez!
tja, hebben we dan al een blokske waarom, nu zijn de vertalingen weer op.

Wie? L&H?
 Nee, die zitten in't gevang, 't waren fopdozen.

Allemaal terug gaan haken & breien?
 Ja, misschien ware dat beter ja, efkens toch.

dailymotion heeft wat betere kwaliteit en langere clips met méér inhoud af en toe dan het reeds opgekochte You Tube.
De onderhandelingen gaan dus allicht iets langer duren.

Bij facebook is er nu blipcast, een videospeler waar je van beide walletjes tegelijk kan eten.

Dat gaat pas duur worden.

01-10-2007, 14:29:03 dv