30-08-05

Met water schrijven










"Er zou moeten bestudeerd worden in welke mate de verplaatsing van de nadruk op de gesubstantiveerde en essentialistische concepten naar de dynamische relaties en de virtuele verbanden, een filosofie oplevert die tegen de stroom van technologische veranderingen opgewassen is en of andere begrippen als la différance daartoe kunnen bijdragen."

voetnoot 79 in: Ann Van Sevenant. Met Water schrijven. Filosofie in het computertijdperk. Hadewijch, A'Pen-Baarn ,1997



Ook al omdat ik de laatste tijd iets met voetnoten heb, maar ik citeer deze noot hier voornamelijk om aan te geven dat dit werk van een voornaam filosoof van bij ons heden in de ramsj te vinden is.

Het geciteerde is in het geheel niet representatief voor de verder best meedenkbare stijl waarin dit werk geschreven is. Ik ben met de lezing nog maar iets verder dan waar die voetnoot staat, maar het is al hoogst boeiend geweest om te volgen hoe dit betoog haar eigen gedateerdheid begint aan te wenden als een denkbeweging die afwisselelend met de draad mee vloeit en vervolgens, of - dat zou de auteur graag horen - tegelijk tegen de strijk ingaat.

Een goed filosofisch betoog hééft dat kenmerk, Gilles Deleuze's boeken munten daarin uit: na een tijdje begin je onder de aangeduide woorden een ijle maar secuur waarneembare vorm van Cantus Firmus te ontwaren. Een ware meester herkent die in het eigen schrijven, speelt daarmee om het centrale betoog polyfonisch te ornamenteren op een manier die van het artistieke in die ornamentatie een functor maakt, zodat uiteindelijk in het ornament hetzelfde staat als in de hoofdplooi, tegelijk.

Ach, ja, nu ja, ik zou dat hier moeten spekken met enkele citaten, vóóraleer iemand daar 'geloof' aan hecht, kan hechten, of het als zinvolle uitspraak herkent, of misschien: je moet hier een gevoeligheid voor ontwikkelen van het soort dat een hond heeft, die naderend onheil herkent in voor ons droge mensenzielen onwaarneembare voorafschaduwingen daarvan. Een verwoording van (een honds idee van) Deleuze, overigens.

Van Sevenant heeft blijkbaar (en recenter) ook een boek over erotiek gepubliceerd. Da's natuurlijk de plaats bij uitstek waar je, mits wat draaiwerk, de in de voetnoot aangehaalde opdracht als een zichzelf vervullend proces tot verrassende resultaten kan dwingen. Een dubbele order, dus, waarvan dit boek misschien de vroege bestelbon is die je dient op te vissen om er een in het verleden vooruitgedachte kwadratuur mee te besprenkelen zodat de cirkel zich in een zee van uitgestroomde woorden kan sluiten. Om maar te zeggen dat ook filosofen gevoelig zijn voor de wetten van de Kathedraalbouw.

Meer waarschijnlijk is dat dit het eerste werk is van een boeiend auteur. En voor het heden is het wellicht urgenter de gegeven opdracht als vraag te retourneren aan een technologie die, ten koste van een explosie van de verdubbelingen, tot ver over de (metaforische) grenzen van het ontologische de economisch-politieke prioriteit van het gesubstantiveerde wil opleggen aan alles wat zich als proces manifesteert.

Als vraag want al dat roepen klinkt zo korzelig in de woestijn.

Voor dat ero-boek ga ik toch niet wachten op de ramsj, dat zal wel uitverkocht raken.

01:14 Gepost door dv | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.