14-10-05

Er - Later - Herfst 3.1 - Weerbarstige octetten



waar

spijt zweet uit boomschors, een bladerdek bovenhuizig
de mist omhelzen gaat, haar zijden sjaal zou daar niet
als geen vlieg wapperende koude worden aangedaan
& niet zo je dacht de weelderige haren in oogdrang
van gluurzang voorzien, maar gul op de roestige blik
in hoofdlage zon haar huid onthullen, tentoon-
spannen & scheerscherp beelden huiswaarts sturen

waar

het seriele glijden aanvangt van vuilnis & een drijfveer
het uitdeinende geroffel der groenbakken daartoe verbind
in de wijk, dras neder glibt, glibbert, tot de man morst
& het duo vogels in curven amicaal de bedorven
lucht ontwijken, shit zeggen, bijna cirkels hoesten, krom
kijken, haaks & schuin & achterom tot je schietlood
zogenaamd de grond niet ziet, uitschiet, schijn doodt

waar

een moeder heur kantelen uit de wolken knipt & in 1
ervan de stramme nekspieren fronsend knijpt
alsof het helpen kan een verte te aanroepen - ach, zie je
het al of alom of anderszins heelal gebeuren dat een eik
wordt recht gedaan of deze spin die aan de autospiegel
's nachts haar hoekjes draait, terwijl in spasmen die crosshair
brood in je landschap ziet, je kruin beklikt tot de boodschap er is

// octetten (3&4) & 1 >septolen
//plaatsen - allegorieën

dv -7/10/2005
dv - 10/10/2005 2:42
dv - 14/10/2005 1:23

dv - 10/10/2005 2:42
dv - 14/10/2005 3:05 & 14:40

01:30 Gepost door dv | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.