02-06-06

Rif

Moordenaarsrif in ons midden

De blinde die het danst voor de ogen
ziet er wellicht nog de grap van in.

Wij meesmuilende wij de gelatenen wij
verdoen & vergeven onszelf
zoals het een ruiterlijk toegeven is
van dit ik aan ontbinding, van dit lijf
aan haar zucht, de lust
om niet hier hoeven te zijn.

Zoals ook meewarig de zee & in afschuw
de horizon met een paar vogels getooid
zich aan ons onttrekt, het strand
& de globe afstormt om in stille
diepte tot eendere eindigheid
te congeleren,

zo valt de hand het grijpen af,
zo laat het oor de tonen onberoerd,
zo keert het oog zich in de kom,
zo snavelt zich de mond,
zo briest de neus de walmen af.

19:21 Gepost door dv | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.