14-09-06

Een cyanotype, voor de canvascracks onder u,

is een oud (van 1842 tot de jaren 1950) en simpel monochroom fotografisch afdrukprocedé uitgevonden door ene Sir John Herschel, maar die zat er naar verluidt maar wat mee te prutsen tot Anna Atkins de techniek bruikbaar maakte als fotografie door er enkele boeken met prentjes van planten mee te maken. Die Anna wordt daarom wel 's de eerste vrouwelijke fotografe genoemd, 3x cheers 4 Annie!

U kan 1 en ander nalezen in écht engels op http://en.wikipedia.org/wiki/Cyanotype, maar de techniek, waarnaar men ook wel met 'blueprint' refereert, werkt als volgt: door middel van ijzerzouten (euh: iron salts? het gaat om de chemicaliën potassium ferricyanide en ammonium ijzercitraat, een foto-sensitief mengsel, wordt een beeld op het papier geproduceerd in onoplosbaar Pruisisch Blauw (Ferrisch ferrocyanide - ijzerig ijzercyanide? ).
Fixatie daarvan gebeurt door het geheel na blootstelling aan een bron van uv-straling (zonlicht door een negatiefje bv), met water te overspoelen. Dat papier is dan voor eeuwig met dat blauw in meer of minder mate beklad, en aldus kwam de toch wel erg jeugdige Dorothy op 8 augustus in de Victoriaanse portefeuille van Punch-cartoonist Edward Linley Sambourne terecht, lid van de respectabele London Camera Club.

Deze en dergelijke cyanotypen waren mede verantwoordelijk voor het toenemende realisme in de afbeelding van het vrouwelijk naakt, want waar men vroeger de jonge deernen met hunne mythologische of symbolische sierlijkheden diende te baseren op schalks of verdoezelend vertekend mannelijk naakt, waren nu plots, voor louter artistieke doeleinden uiteraard, de echte 'dingen' beschikbaar.

Aldus zo ook hieronder, het titelloze cyanotype van "Dorothy, nude, arms outstretched, left foor on box, standing on table at the Camera Club, London" (12 x 2 x 9 cm)

21:04 Gepost door dv in 00 alles was beter | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.