16-10-06

Herschikkingen 7

afdrukbare versie van het 1ste Festschrift
n.a.v. de geboortedag van de Kathedraal (2006)

laatste toevoeging:

Het Samenvallen

De dubbele zeis scharniert als
aan een sliert op het snel
voortschuivende punt.
Haar naderende bladen hoor
ik snerpen al, zo fel
striemt deze zeis door
de lucht:

vrije spilzucht met een
drijfas erin.

Het gladgeslepene dat aan
de zeisbladen een weidse
glans verleent, is
ongezien in dit land, zo
verzekert ons op triviale
wijze de afschermige
commentaarstem. Ik

die niet een oog ben achter-
in - geen glans is mij eigen -
eerder is dit zijnde een hals
breed afslakkend
uit het masker, ont-
ken alles tot op
heden, onschuldig hier

op aarde zoals jij
het onze ter hemel als de last
die het je geworden is
in stormen ontketenen wil,
van je afbliksemen,
iets wat ik als een ik
qua ik niet kan. Ja,


het dreigen door sfeerschepping
doet de zeis afstandelijk
& met een droog verdriet, maar
die brok in ons midden,
dat slachtlam vol
kelend ongeloof, is waar
het ons zum kotsen treft: te

vuil om tragedie te
zijn, te lelijk om de lach
in huis te halen is het
toch de maat danig
kwijt, de tel die
uit het lid moet, of nee,
de maat juist erin.

Mooi niet, droom je het lachend
from under the sea, la melodie d'
une tout autre chose, lantano,
vi in astri eterni, &
niet hier, knippert ze,
alleszins. & zie,
zei ik, net nog:

zeis();


laatst gewijzigd dv 21/10/2006 11:19

00:53 Gepost door dv in 2 Lyriek met grote L, | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.