06-12-06

het worde u een bruistablet in de navel

aalfrantisedicekameter_hori


Met Isis de trein op aanbiddend het ochtendgloren

Bij het zich tijdelijk wegcijferende slingeren der afstanden
kwakt de hylomorfe fluim landschap mij het spiegelraam op.

In onderscheid ik ontwar het enthousiasmerend ingewikkeld zijn
der giftige lijnen van het beeld dat ik u aanstamp. De krullen.

Zo kent het geen mal waaruit zand sectorieel sijpelen kan, zo geen hand
is die de lippen dermate labiel in de glijwolk kan strepen, zo toch

is zoek geraakt onderweegs onze verstandhouding. Gelieve dus
deze brief te willen aanvaarden, de opdeling. Het middenrif mij

is bevroren, adem stokt & in stuikt het, maar hort niet dit ros
dat in knieval zich de knie rooskneusde al, krab niet wrokwijverig open

bv. het vat van die arabeske de martelaarsdood verheerlijkende larie.
U is U al - O op de driften der zeebaren gewonnen landvortex - het

hoogst besmettelijke oker aards uitgestald & insecuur gebonden is
U in uw al te bonte wrong, het lokkend scheefzakken van doek is ons

een bruistablet in onze navels, maar is het dat uitslaan der spirituele winden niet
gatwalmend uit het zwarte kader ener zwarte vestomslag, het is dat Haags dan

van u dat uw alles, dat uw Heists, uw Antwerps die knettergekke geile deftige hesp-
zuchtige diets-verengelde tupperwarez tantes die het bevende struikgewas

ondertafels voetstrelend steunen bij het zich radeloos opfikken in god verdomme
maar ik ach tik te min het fragmentarische tijdig weg dat bij zichzelf in gebreke is,

is het schattige teveel dat mij eigen is wat van pinguins schuifelend op het ijs is

maar van pinguins niettemin. Dat is. De te korte pootjes koud gehouden. Daar
dan te klapwieken de zon stond met verstrekkende vleugels. Naakt. Strandt.



rectaalfrantisedicekameter_

20:31 Gepost door dv in prrt | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.