10-12-06

Marcel, de titels zijn weeral op

Afdrukbare versie



De brief


Bij het zich tijdelijk wegcijferende slingeren der afstanden
Kwakt de hylomorfe fluim landschap mij het spiegelraam op.

In onderscheid ik ontwar het enthousiasmerend ingewikkeld zijn
Der giftige lijnen: beeld van het beeld dat ik u aanstamp. De krul

Die u is behoeft niet een mal waaruit zand sectorieel sijpelt, geen
hand evenmin dient een lip ter trilling de wolk in te strepen. Toch

Is zoek geraakt onderweegs onze verstandhouding. Gelieve dus
Deze brief te willen aanvaarden, de opdeling. Het middenrif mij

Is bevroren, adem stokt & in stuikt het, maar U is U al - U is op
De driften & zeebaren gewonnen land – U is als hoogste ons

In uw al te bonte wrong een bruistablet in de rottende navels: niet
dat zich radeloos opfikken in god echter, eerder het fragmentarische

dat tijdig weg zo het bij zichzelf in gebreke is. Schattig het teveel
bv. dat mij eigen is, dat van pinguins schuifelend op het ijs is, ik,

Maar van pinguins niettemin. De te korte pootjes kort gehouden. Dra,
Daar dan te klapwieken de zon staat met verstrekkende vleugels, U

Het licht dat zo in uw licht kwam, de teugels wij aangereikt. Die adem
Brokkelt ons, vriest ons uit, kraakt tot wij verletterd lezen wij verstuift.




dv, 6 – 10/12/2006, 12:55

Hieronder een schemaatje van dingen die mij door het hoofd spookten toen ik met het gedicht hierboven bezig was, niet dat dat er veel toe doet, uiteindelijk(neergepoot tijdens het lezen van Keith Pearson´s ´Germinal Life´, een zeer boeiend boek over Deleuze´s bio-filosofie.)

tante/isis-aanmaaksysteempje


Je moet natuurlijk wel opletten, er zorg voor dragen dat heel de oude bekende emotionele crap niet daartussen gemangeld raakt. Als daar staat dat zielsverhuizing zijn symbolische waarheid behoudt verwijst dat naar een bio-filosofisch theoretisch model waarin, zo er sprake kan zijn van ziel (dat is het geval), wel dan behoudt die haar symbolische (verwijzende) functie binnen de opvolgingsreeks van fenotypes. Sure, als ge bij het sokken breien plots begint te snotteren dat het toch allemaal zo rap untsoweiter: niks belet u om daar een emotioneel-diep-religieuze draak van te maken waarmede ge vervolgens uw snottebellen adequaat kunt verwijderen. Op minder decemberachtige decembermaanden heb ik daar ook alle begrip, respect untsoweiter voor. Maar val daar in godsnaam uw medemens niet mee lastig, want alles wat u troostend is, is haar slechts dwang. Iedereen moet maar z'n eigen tora schrijven, de voorbeelden, tora-trouvées, verlossende ready mades zijn er in overvloed, de geloofssupermarktrekken builen uit met the-pest-of introducties, alles wat het langer dan 7,5 minuten in de mediaschijnwerpers redt kwakt er u ongevraagd wel 1 in het gezicht en mocht dat niet voldoende zijn, de hele aardkloot loopt vol met kandidaat u-opblazers of u-vastzetters of u-folteraars voor het vrijelijk beschikbare geval u het er niet mee eens mocht zijn.

Zo zitten er bv ook wel degelijk vruchtrijke gedachtengangen in het meer obscure denken, maar de aspirant meester-tempelmetser dient zijn gedelfde potscherven terdege te ontbruinen vooraleer ze in een overvloedig daglicht bij de gekeurde stand van zaken in te brengen.

00:44 Gepost door dv in 2 Lyriek met grote L, | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.