26-03-07

't is weer ramenkuisentijd

De wereld is de wereld is de wereld.
De fictie maakt de fictie die de fictie is.
Zonder haar kunnen we de zaak wel opdoeken,
het afbollen, alles opfrommelen & wij
met het onze de prullenmand in,
inclusief de prullenmand.
We denken denken wij
in dingen gedane zaken
die geen keer meer hebben

& omdat dat de fictie is
zonder dewelke wij het wel
kunnen schudden is dat ook zo
het zijnde zijnde wat het zijnde is
t.t.z. wat wij daarvan maken maar
dat is weer een ander verhaal.

Bon soit wij hoeven niet te vingerwijzen
een rondomons schokschouderend beduiden
volstaat ruimschoots,-


In de velodrôme bv. & Gustaaf de coureur die daar de winnaar is
& overigens die velodrôme wat anders is de velodrôme
 dan de droom die wij
voor de geile ogen van de koper houden
 die de blaaskens koopt
die wij verkopende op onze bolle
 wangetjes doen ploefpletsen & en aldus
net lang genoeg verkoopbaar houden,

in de velodrôme is de winnaar
de koning van de velodrôme &
dat is al sinds jaren Gustaaf de coureur
die zo rap kan fietsen dat hij geen spuiten
in zijn gat nodig heeft om voor te blijven
op de anderen & Gustaaf

de winnaar is vertrokken in het pak bij de anderen. Maar
in de 23ste ronde snelt Gustaaf de winnaar weg uit het pak
de winnaar neemt voorsprong. er worden ronde na ronde
afgemaald, de winnaar blijft voorop. Plots gaat het snel.
Gust ziet de laatste der anderen voor zich uit rijden.
Onze Staaf versnelt nog zijnen winnende tred. Het gebeuren
klettert, de drôme ontploft, het het is een het:
de winnaar dubbelt het pak.

 De buit is binnen.
De een na de ander der anderen
wordt door de winnaar gedubbeld. Het volk
dat zichzelf in dikke rijen staat te tellen jubelt
dat de held van het volk de held is van het volk.

Maar
is de ronde korter geworden nu? nee de ronde
is niet korter geworden 
is er iets veranderd aan de route der
anderen nee de anderen rijden nog steeds dezelfde
piste langs dus wat dan als er geen winnaar is want
untsoweiter evenwel


er klopt iets niet
de analogie gaat mank
we missen een stukske

er verglijdt iets, er glijdt iets van de dingen af
we merken het verzinken in de chinees-witte glans op
van de tijdsbeschene dingen, de afkalvende
duidbaarheid

013 bianco di china van de
Colori acquerello
extrafini di Venezia
Maimeri 8 018721 052422


Ziet toch dit daveren des ochtends
in de eerste Lentezon!
o Lentezon die bloesem draagt
tot in wit van haar ogen, ziet ook zij
zichzelve daveren aldus? Spiegelt zij
haar lijfeigen
haar strakke plooien trillend
roze in ´t chinees wit?
Heeft zij weet van hoe zij
in de wereld bij de wereld
wereld is? van hoe wij naast de wereld
wereldje kleuren, plakken & altoos de rand
van het papier & het wereldse te groot
in de nare scheuren zwart betreuren?

Komkom kinders stopt efkens met klikken, pakt
u een beetje houtlijm & rol dat tussen
uwe vingers tot een bolleke.

Georg hier tingeltangelt ons
ondertussen
op een Kenneth Gilbert
van 1977
door den Hubert Bédard van
tokkelding voorzien wel
efkens een adagio
.

 

 

09:57 Gepost door dv in euh | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.