24-08-07

ELfabet A

ELfabet_A_400

 

 De letter A in het ELfabet, & dat  is een beetje een probleem. Eerst effen uw aandacht voor wat a-woordjes in een HTML-tabel. Gooi het in de groep Tabelletje:

aan

arrest

allen

arend
aanval
aap
as
ark
adem
aards
af
avond
staan
abt
alom
azen

Nu, Velimir Chlebnikov heeft het in zijn ruimtelijk-dynamische benadering van het alfabet als primaire bouwstenen van de menselijke realiteit bijna uitsluitend over medeklinkers. & Dan nog over Russische medeklinkers, die soms, zoals de sjch of de sj voor ons helemaal geen eenheid lijken te vormen. Wat ben je daar dan mee als input voor je Kathedraalse ELfabet?

Wel het gaat in Kathedraalse zaken altijd om het lopende proces van een insijpelen, een voortschrijdende * infusie van 1 lopend proces ( dat kan historisch zijn - het denken van Chlebnikov zoals dat plaatsvond tot 1922, bv, daarna is dat historisch want dan is onze Velimir de pijp uit) in een ander, dat dus ook nooit als 'pakbaar' object kan worden beschouwd.

Het is, zou nonkel Didi zeggen, zoals met de vrouwen: zij die van pakken spreken, reduceren de levende pret tot het doodse ding in hun bezwete onderbroekjes. Dat soort waanidee is overigens niet zozeer typisch mannelijk dan wel typisch 'loemp'.

Infusies, invloeiïngen, vervloeiïngen die gebeuren natuurlijk voortdurend en veelal onbewust. Het woord originaliteit is dan ook een door de fictie van de unieke identiteit in stand gehouden fabrikaat dat kraakt als een Tuc-koekje maar verder geheel zoutloos enkel de mondhygiene komt verstoren. Het meest dwaze Kathedraals Kadetje zou het niet eens tijdens het propperige zwammen door de tekstgleufjes van pseudo-literaire blogjes gebruiken. Er wordt geen zin de schermen opgepleurd, geen vers het klavier ingehamerd die niet door talloze eerdere codeersels al ettelijke malen ingezet, uitgediept & opgeslijmd is. Het gaat 'm immers altijd uitsluitend om de bewegingen, hoe en waar dat die plaatsvinden, terwijl het 'waar' van dat plaatsvinden zelf ook een gebeuren is, hetgeen elke vorm van het begrip 'herhaling' bij voorbaat problematiseert.

Waarom de zaken toch altijd zo problematiseren, vraagt de al niet meer zo wakkere en grondig ge-embeteerde oogbestraler onder u zich af? Waarom niet simpelweg de duidelijkheid hanteren, de lijntjes aanvetten, de vakjes controleerbaar maken, waarom niet het vatbare dat we hebben bestendigen en dat bebouwen? Wel, slaapt er ne keer over.

Misschien dat u zich in uw dromen wél kan herinneren dat we toch enkele kleinere probleempjes hebben, met al die vatbare, koopbare & in- en uitpakbare dingen. Dat heel de IT-boom bv misschien niet alleen effie een luchtbel was, maar dat er misschien nog serieus wat pus in het onderhuidse van onze Vensterbeleving kolkt. Soit, sta mij toe hier nogal  cryptisch & ideosyncretisch af te sluiten, het is voor Kathedraalbouwers helaas een bittere noodzaak waar wij ons terdege & ook Pijnlijk bewust van blijven.

Dit 'blogbericht' heeft immers  al een veelvoud van de maximaal leesbare inhoud, het is verdorie ook altijd hetzelfde met die tot mislukken gedoemde pogingen tot uitleg van wat was het ook alweer, a ja de letter A.

 


* voortschrijdende: een niet-qualitatief gemerkte progressie - het wordt niet beter of slechter per definitie, het kan beter of slechter lijken vanuit bepaalde perspectieven, het onderscheid is wezenlijk omdat we willen uitkomen bij een evenzeer lopende ethiek, die niet vervalt in een uitzichtloos perspectivisme, zoals bv. bij Badiou, want die mag dan wel laten uitschijnen dat de trouw aan de gebeurtenis een soliede basis is, de verkapte reductie zit 'm in het herleiden van de gebeurtenis zelf tot een categorisch object dat dan 'programmatisch' wordt geinstantieerd in de vier Velden, wat was het ook weer, oja:  Kunst, Wetenschap, Liefde & Politiek.
De 'ontdekking' van de mathesis als ontologie is op zich een onvermijdelijk gebeuren in onze technologisch explosief-expansieve wereld, een historisch onderzoek kan dat later met gemak bevestigen, vermoed ik. De energie die Badiou ermee ontketent om de Grote Pomo Angst voor het Abyssale Wegzinken te lijf te gaan & de orde van de rede te restaureren, zijn Nouvelle Ordre des Mots op wiskundige leest verglijdt onmerkbaar in een- bij mij alleszins -heel onfraai ogend simplisme en reductionisme. Wat hij dan wel met ontzettende bravoure in de retorische pap weet te zetten, maar, lieve kinders, hij staat daar maar wat met zijn nat behang de lege kamers rond te dwalen, de muren zijn immers al ribbedebie voor hij met zijn grote potten lijmpap uitgesmodderd is.
Met het behang is overigens niks mis, het is eerder pijnlijk dat dat in se goede materiaal op deze manier richting restafval dreigt te verdwijnen

15:00 Gepost door dv in prrt | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

nog voldoende wakker AAAAAAAAA (H)
hier zat ik (onder andere - onder zoveel anderen) op te wachten.

Gepost door: sodade | 25-08-07

De commentaren zijn gesloten.