25-08-07

ELfabet F (met een ietwat duister epistel want het is al laat)

ELfabet_F_400

De hierboven weergegeven scan van de F uit het ELfabet is een voorbeeld van zuiver Kathedraals kleurgebruik. Het geklieder is netjes afgelijnd met zwarte  Parker inkt ( dat is dan weer nieuw, vroeger was dat enkel zwarte Viltstift, maar passons) & het is aldus verdeeld in vijf 'zuivere' kleurvakken met daarin de 5 basiskleuren van de Kathedraal. Het zijn allemaal Marie's Water Colours, ge kunt die hier in Leuven bv in De Banier. bij Tante Tinne, zoals wij zeggen,   krijgen voor twee keer niks, dat is gewoon supergoedkoop maar daarom  niet minder fantastisch kliedermateriaal. 

Als papier kan je best wat duurder Aquarel papier gebruiken, maar het ELfabet bv is geheel op 180 grams gewoon tekenpapier neder gekletst, dat komt omdat het niet erg handig is om blokjes aquarelpapier overal mee te zeulen & voor gewone onderzoeksnota's ( in potlood) is het ook al niet geschikt. 

Voor het zwart gebruik ik wel een iets duurder tubeke, dat gaat ge alleen maar vinden in de speciaalzaak, zoals dat dan heet. Nero d'Avorio, nr 535 van Venezia als ge't moet weten. & soms sjoemel ik ook wel wat, door er nog ander spul van Venezia door te draaien. Of zelfs een enkel tubeke rood van Windsdor & Newton (het lijkt wel scheerzeep voor fysici, niet?).

Die 5 basiskleuren, net als het vasthouden aan de Marie's Water Colours, dat zijn voorbeelden van ideosyncratisch bepaald gedrag dat neigt naar fetisisjme. Dat houdt in dat het een beperkend gedrag  is, met enkel een strikt persoonlijke en zeer gefixeerde betekenis voor mijzelf. Het zou mij ook bijzonder zwaar vallen om dat aan wie dan ook uitgelegd te krijgen wélke betekenis ik daar dan wel aan hecht. Oei,oei zal u zeggen, dat moet toch pijn doen, zoiets. En: hebben we nog dwangbuizen in huis, Jozefine?

Welneen. Iedereen heeft van dat soort dwanggedachten. De betekenis ervan is ooit levend geweest, er is ooit een causaliteit geweest tussen wat er zich afspeelde en wat daaruit voortvloeide, het idee van 'die verf moet ik gebruiken,  zie'. Deels is die nog te achterhalen via logische deductie. We zien bijvoorbeeld dat het een basis RGB-combinatie betreft,  van kleuren met twee versies voor de B van blauw en twee geel-bruin varianten voor de G, waarbij het donker blauw en het oker primair lijken en het kichtblauw en het donkerbruin afgeleid. Enkel de rode kleur heeft maar 1 variant.

En ja hoor, ergens in 1 van mijn kastjes, ligt nog een ontieglijk oud kliederding, van in de tijd dat het leven nog 1 groot feest was, waarin die combinatie interpretatief voor dat geklieder effectief  stéék houdt. Dus zó gek was het niet, oorspronkelijk. Integendeel, ik zal dat bij gelegenheid 's 'posten': het geklieder in kwestie is een treffend staaltje van vóor-Kathedraalse Kathedraliteit, er gaat a.h. W. een warme golf van mededogen met de erotische Ellende van uit.

Dat hele kluwen van zingeving (als u des avonds met MG-Schmidtse eerlijkheid  & spartaanse Annie-loosheid diep in eigen merde kijkt,  vindt u ook wel iets soortgelijks)  is echter een eigen leven gaan leiden.

Of moeten we niet zeggen: dat is een hoogst eigen dood gestorven. Want alle levende elementen in de betekenis zijn uitgedroogd, versteend, verpulverd tot de dogmatische dwanggedachte 'Gebruik Enkel Deze Kleuren & Het Gaat Wel Lukken'.

Is dat nu  het Kwaad Zelve? Bah nee.

Integendeel: fixaties als deze werken productief in de algemene chaos van het kliederbedrijf. Ze fungeren als referentiepunten, als poorten waardoor de creatieve energiestromen gekanaliseerd kunnen worden. We hebben dit soort dingen gewoon nodig, het is het meest menselijke mechanisme dat er is & het is zeer nauw verbonden met ons alom geroemd abstractievermogen. Gilles Deleuze zou zeggen, maar nee, laat Gilles maar zwijgen nu, het is al laat genoeg.

Zonder dit soort nonsens, deze vrije radicalen van versteende zingeving,  is er gewoon geen geklieder denkbaar, de betekenis moet tussenliggend kunnen  verdwijnen, kunnen wegslippen in het bloemzakkerig verstuivende imploderen van de enkel nog naar het refereren refererende referentialiteit, vooraleer er betekenis kan ontstaan. Later, in de Kathedraalse mystiek, zullen we ontdekken dat dat verdwijnen eerder een rare vorm van materialisatie is, maar kom, alles op zijn tijd.

De Kathedraalse Leer, overigens, ik kan het niet voldoende herhalen met al die gedreven holisten en verkapt-platonische & rather navrant om zich heen liefhebbende new agers in de tijdsbuurt, is een geheel Immanente Ladder met geheel Aards-horizontale Sporten, voor Sporten naar G*d of naar uw persoonlijk zieleheil kan u beter de locale gymnclub proberen of ne keer goed van de grond komen, if you get my drift.

Aan de Westelijke poort van de Kathedraal staat er dan ook niet zomaar het KerkMotto 'Difference>Absence>Difference' gegrifd, als betrof het een stuksken Mozes-die-van-zijn_Berg_af_komt_getotterd-Proza.

 In object-georienteerde termen heet het: de Kathedraalse Beweging is er één van Verscheidenheid naar Verscheidenheid  door de Zich Voortdurend Zelf-Uitwissende  Poort van de Afwezigheid. Beeld je dus een beweging in die de materie die zij gebruikt om zich van de stilstand af te zetten, oplost in haar eigen bewegingstijd. Jerommeke die zichzelf opheft, quoi, wat heus niet zo'n Vandersteense dwazigheid is, eens je Jerommeke niet als een stoere Knul wil 'pakken' (= als object 'begrijpen'), maar als net-zo-goed-een-beweging ziet, een gebeuren, dat zélf een eindeloze Verscheidenheid is, maar enkel in ons begrijpen tot een onverzettelijke Eenheid verwordt.

Proceduraal is het oneindig veel simpelder allemaal, dan doe je dat gewoon. 

 

01:36 Gepost door dv in prrt | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

ochtendvermaak Wat laat geschreven werd, wordt vroeg gelezen (jeetje, wat een uitspraak) - maar als ik hier ondertussen met een :) tussen mijn oren zit, dan komt het natuurlijk daardoor.

Gelukkig kan ik dit redelijk goed volgen, beste Mosselman, niet geheel natuurlijk, dat zou te pretentieus zijn, daarvoor ben ik nog niet voldoende doordrongen van de kathedraalse leer (ik moet toegeven dat ik regelmatig naar de oorsprong van dit schrijfsel op tinternet terugga - maar het 'bijlezen' gebeurt slechts traag. Een mens heeft ook nog zoveel andere dingen te doen, nietwaar?)

De uitleg van de verfkes kan ik gelukkig goed verhapstukken (komende uit een nest met verfkes en zelf veel met de verfkes gespeeld en nu wegens (ja wie zal het zeggen) al een paar jaar een 'verfloos - verveloos - bestaan, enfin, maar wel leuk als duiding.

Ik persoonlijk apprecieer achtergronden (als iemand mij een steen geeft, wil ik perse weten waar die vandaan komt, hoe die heet etc... dus ja, dat pakt bij mij wel - uitleg over verf, samenstelling van verf - en vast ook bij al uw andere lezers).

Wat betreft het woord ideosyncretisch zou ik u iets willen vragen - schrijft u het altijd zo en doet u dat om een bepaalde reden?
Ik ken (én gebruik) het woord zelf ook ( Had u dat gedacht?) omdat het in mijn background nogal eens toepasselijk en toepasbaar is ( meestal moet ik dan ook uitleggen wat ik bedoel) - ik gebruik echter ALTIJD de vorm ideosyncrAtisch. Ik heb het voor de volledigheid nog eens opgezocht en vind het in mijn uitgebreide (ik zoek een woord maar kan er niet op komen dus schrijf ik maar...) woordenboekenarchief enkel zo geschreven. Ook in een (heel goed) boek dat ik onlangs las (the analyst's analyst within, L.H. Tessman) zocht ik het nog even terug, wederom 'ideosyncrAtisch....
Het achtervoegsel '-cratisch' komt nl. uit het grieks 'krasis' betekenende 'mengsel' (voor een verfmenger zoals u vind ik dat wel een leuke etymologische achtergrond).
Soms wordt ook het eerste deel als 'idio...' geschreven, uit gr. idios - eigen aan / bijzonder enz.
Maar dat doe ik zelf niet. Een mens moet niet alles gelijk de boekskes doen.

Ondertussen ben ik wakker genoeg om te beginnen aan 'dat wat moet'. De mist hangt hier zwaar, maar mooi. Het wordt vast een mooie dag.

Gepost door: sodade | 25-08-07

je hebt gelijk natuurlijk, het is ideosyncratisch, ik zit allicht weer teveel in het Engels te prutsen, met een wild om zich heen knagende e/a-twijfel tot gevolg.

Dank je, ook voor de appreciatie!
't ziet er wel nogal bewolkt uit.

Gepost door: dv | 25-08-07

De commentaren zijn gesloten.