06-10-07

het begin van de Anna-mystiek zat heel die tijd al in het breimasjien

het glazen huis effect, een realiteitsfilter


je stapt in de verduisterde kamer op het grote raam af,
 hoe dichter bij het raam hoe sterker de zin wordt. welke zin? deze zin, bv:

"Geen maan. de nacht hing gitzwart over het huis als een dik muf deken, iemand had de buitenwereld uitgedraaid."


de zin neemt weer af van zodra  je van het raam weg de vertrouwde omgeving binnenstapt. Proza met ruimtelijke schuifregelaar.

zozo welwel. Dus je moet tweemaal binnenkomen, elke keer moet je de 2000 keren dat je binnenkwam herhalen, versneld, steeds stomper, de uithoeken van het nieuwe slijten weg, verder en verder.

de leegte lost op in de leegte, de kamer wordt langzaamaan opgebruikt,  je kan het je zo voorstellen dat je er na jaren in rondloopt zoals je nu al in je ik dwaalt in je hoofd, van langsom minder constructieweerstand, je wordt als het Ware het oude vrouwtje gelijk dat elke ochtend dezelfde liefdevolle woordjes tegen hetzelfde hondje frevelt tot het hondje doodvalt op een dag en effen later ook het vrouwtje.

De kamer neemt, de kamer geeft. Begin van de Anna-mystiek, noteer het vrienden: er gaat energie in, de informatie gaat eruit. Et voila, on y est, c'est Orly: de kamer stookt je nu warm met dat gebrek aan informatie, je steekt je handen uit,  het zijn jouw handen in het vuur van de lege berging, de geborgen leegte, de knusse holte knal in het vol-ledige, de vondelinge die je aan niemand kan verduidelijken, die je onmogelijk kan mededelen, want de betekenis ervan is net als die van elk woord de leegte die er in de kamer is ontstaan, het gebrek aan weerstand als je van de tafel naar de kast loopt zoals je ook hond uitspreekt zonder ergens tussen de h of de o of de n en de d te moeten aarzelen van 

  • zit ik wel juist, gaat de bus wel stoppen,
  • zit ik niet op de verkeerde trein,
  • kom ik wel uit bij het dier dat voor mij uitloopt,
  • stomme hond trek niet zo aan de leiband.

De zon plakt  een boom tegen de vlakte. Het slijk zindert in de tractorsporen, de werf is een werf met vochtproblemen.

 DSC05972

 

Wat? Ja, je moet het uitrafelen:  blokjestekst zoals bij Beckett Molloy, dat kreeg je nooit gelezen, dát  gebrek aan geduld,  ook dat is bekend. je weet hoe dat proeft, welk soort persoon dat op welk moment wél gaat lezen, effen & zich dan rijp acht voor het assistentendom kom jomme ik ben niet zo'n domme.

Met zulke mensen heb je nooit gesproken.

Niets is mededeelbaar, want het is het gebeurde dat je voelt dat de afwezigheid voedt in het uitgesprokene dat drijft op dezelfde soort determinatie van het in het niets alreeds uitgeholde & in alles zit de dood vacuum verpakt als opgezwollen materie, elk moment kan er het gaatje komen, kan de desorptie van de ziel een aanvang nemen, kijk de temperatuur daalt al, zou je niet vlug nog , ai te laat, och wat zou het.

waarom is de tafel vierkant? omdat we er anders geen cirkel in kunnen tekenen en in die cirkel niet het vierkant aanspannen waarin we de aarde denken die ontelbare tafels heeft met theekopjes op, waar we zitten en slurpen in de aangeslepen, zichzelf verheerlijkende leegte van onze huizen.

 

[Esther] 

00:52 Gepost door dv in prrt | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.