09-09-06

recursief mijntje nr 15 om badioukonijntjes te vangen

"15. It is better to do nothing than to contribute to the invention of formal ways of rendering visible that which Empire already recognizes as existent."

These nummer 15 van de vijftien thesen van Badiou over het in de Kathedraal onuitspreekbare.

A*t is dit, A*t is dat, als gij artiest zijt zult gij dit en zult gij dat.

Effie daarvoor lazen we nog dat A.B. de Ku*st wil bevrijden van het filosofische juk. Dat blijkt dus een ruilhandel: bij inlevering van uw besmeurd, besmodderd en versleten postmodern gedachtenondergoed waarmede het overigens lastig kunstkliederen is, krijgt ge van A. B. een bonneke met 15 gratis beurten Dogma-Schieten.

Hij had misschien beter niks gedaan dan aldus bij te dragen tot de uitvindingen om zichtbaar te maken wat het Rijk allang als verkoopbaar onderschrijft en in de rekken van het existerende uitstalt

11:33 Gepost door dv in 00 alles was beter | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Voor u naar de kassa spurt

Graag even uw aandacht liefste schermshoppers: volgende voetnoot is verloren gelopen en zoekt haar betoog. Ik denk dat het hier ergens staat, stond. Jongens toch.

" (1) De filosofie is dus geen gebeurtenis maar een gebeuren, een verglijdende veelheid van gebeurtenissen. Een gebeurtenis is op haar beurt het resultaat van een bewerking, een perceptie van een localiseerbare ruimtetijd door een individuerend proces (een Auteur, een Auctorieel proces, een kijker, een kijkdoos,in de Kathedraalse Leer gebruiken we voor de percipiërende instantie de term Kijksel.)

Die perceptie rastert het gebeuren, fixeert het in het telbare door een berekende discretisering. Aangezien de percipiërende instantie zelf een verglijdende veelheid is, en aangezien het percipiëren een verschuiving, hoe licht ook, inhoudt in de ruimtetijd, is de gebeurtenis als dusdanig net zo goed een objectiverende fictie. Badiou doet niks anders dan dat object (l'evenement) in de plaats stellen van het eerder tijdloos gedachte object dat de basis vormde voor de subjectconstructie. Hij kapt het procedurale denken af bij de staart om het handelbaar te maken, zoals men vroeger honden placht te kortwieken met de geruststellende bewering dat dat voor de beestjes hoegenaamd niks uitmaakt.
Hij haalt daarmee, door dergelijke voortvarendheid, het verfoeilijke westerse utiliteitsdenken, het Masker van het Kapitaal binnen door de wijds openstaande Achterpoort. Hoeveel bootjes moeten er aldus nog zinken vooraleer men door heeft dat die laaddeuren dicht moeten vooraleer je aan het Kanaal begint?

Ik moet nog door 'Being and Event' door, maar het heeft er alle schijn van dat dit manoeuvre dus een foefje is. Ik heb niks tegen foefjes op zich, maar bij gebruik van foefjes moet er op de verpakking staan wat erin zit. Blijkbaar gebeurt hier één en ander vanuit een methodologische of ethisch aangevoelde noodzaak. Dat kan, dat mág, het Spel is er om gespeeld te worden, maar je moet dat zeggen en aan uw conclusies niet het air geven van een dogma, een voorschrift untsoweiter.

Bovendien lijken mij de uitwerkingen van deze falsifieerbare Leer, uitwerkingen in de Kunsten, de Politiek, de Liefde en de Wetenschap, eerder hopeloos op identificatie gerichtte reducties van bestaande kennis dan bevrijding van verborgen waarheden. Het zijn pogingen tot arrestatie van het denken, zo lijkt mij. Ik hoop, zoals gebruikelijk, dat ik mij héél erg vergis. "

10:06 Gepost door dv in 00 alles was beter | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

08-09-06

besogne/besong/b

22:01 Gepost door dv in 00 alles was beter | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

07-09-06

Aanrader & Internationale Autoreklame

The Digital Path to Analog Love van Sebastián Patané Masuelli, uit Newark, New Jersey waar zich ook de Aferro gallerij bevindt, alwaar de Kathedraal is opgenomen in een groepstentoonstelling genaamd Glossolalia, zie WWW.AFERRO.ORG.

Dat gaat daar vandaag open, denk ik, details volgen.
Glossolalia
September 7-October 1, 2006
Curated by Emma Wilcox and Evonne Davis

pak héél snel een vliegtuig en ga naar de
Opening Reception:
September 7, 6-9 PM


12:49 Gepost door dv in 00 alles was beter | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Tijdig Waarschuwen Gemakkelijk Gemaakt

Nengel (van nengelen,werkwoord: op uw blog op achteloze wijze niet meer in staat blijken om iets anders dan Nengels te schrijven ten einde promotie te maken in de multinational waar u werkt) naar hartelust op bordjes als deze:

12:33 Gepost door dv in 00 alles was beter | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

06-09-06

Jacq Vogelaar

Soupçon

Kajuit als een volgegeten buik
Tussen de bladeren van het logboek
Telt men veel gedroogde insekten
m.m.s.-meisjes strelen en blazen in de doorrookte
Schoorsteen.
Terwijl jack the ripper, kapitein,
Een stuk onder uit de kiel knipt en
In een gestreepte kniebroek
Met een meerminnige zaagvis onder de arm wegzwemt
En zich op zijn vlucht
Verschuilt in een toch al bibberende school witvis.

uit Merlijn jaargang 3, 1965, in de DBNL

Jacq Vogelaar, onbekend in de NL Wikipedia, maar nu toch al glorieus en passend laureaat van de Constantijn Huygens prijs.

Misschien moeten wij dichters maar 's wat minder kletsen en onze helden in Wikipedia bijzetten, niet?

21:09 Gepost door dv in 00 alles was beter | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Veel damp en weinig vlees: dv in bad met Badiou

Uiteraard: die motor van dat ding, wat ik hieronder afzweer, die Boliede van Badiou waarmede heden ten dage door de verlaten straten van de intellectuele townships wordt gescheurd, met een paar essentiële zaken daarvan, die overigens verdacht veel lijken op wat er in mijn soepketel suddert, daar is überhaubt niks mee mis. Aan het 'pragmatisme' bv, om set theorie of derivaten daarvan zoals programmeur-vriendelijke xsd-schema's omhoog te promoten tot ze een quasi-ontologische status krijgen, daar is dan ook niks fundamenteel verkeerd aan.

Maar wat Badiou daarmee doet is (lijkt verdacht veel op) dat alles misbruiken om op nostalgisch-remediërende wijze heel de rotzooi van de 20ste eeuw terug binnen te smokkelen. Alors, zoals ik tegen mijn kinders pleeg te zeggen: pas de calais, ze, dat wordt een ander paar mouwen.

Met andere woorden: bruikbaar werk, als stellage of ergens in een steunbeer misschien,of als kleurtjespasta voor een fresco in een bijkapelleke, enfin, we zien wel. Soit, ik weet weer wat te doen deze winter, als het t-tijd is. Wordt ongetwijfeld vervolgd.

12:28 Gepost door dv in 00 alles was beter | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |