16-09-07

Het bad in met badiou.

Lang geleden dat ik mij nog zo heb opgewonden over een boek.

Er was die keer dat ik iets meebracht over mineralen omdat ik iets wou weten over mineralen en toen bleek daar alleen maar new ageërige troep over vanallesennogwat  behalve mineralen in te staan (mijn dochtertje was daar nog blij mee omdat de prentjes mooi rozig waren).

Er was die keer dat ik iets meebracht dat wetenschappelijk leek en dan een akelig pleidooi voor Intelligent Design bleek te zijn. Ik heb sowieso al een hekel aan design, als het dan nog slim wordt ook, dan vliegt het wel.

Maar meestal breng je die troep gewoon niet mee, je laat het bij het ergere prut & prul der Nederlandse letteren staan bv of bij de sowieso onleesbare romannetjes of achteloos tussen de strips gedumpt.

Maar het ding van Badiou over Deleuze kan ik gewoon niet negeren. Het zou nochtans moeten. Had gemoeten, want nu is het te laat. Badiou heeft het nu ook tot de 2 rekjes filosofie van de Leuvense Stadsbib gebracht en dat zegt voldoende. De Leuvense Stadsbib (eigenlijk een filiaal van de Bibliotheek van Groot Kessel-lo, maar we mogen dat van Louis niet zeggen zo) is uitzonderlijk goed ende representatief voor wat er intellectueel aan onmisbaars onder uw aandacht dient te worden gebracht.

Als je het daar niet vindt, is het ofwel brol ofwel heel erg specialistisch, om niet te zeggen obscuur. Je gaat er geen werkjes _over_  Chlebnikov vinden maar zijn 'Zangezi' staat er wel, om maar iets te zeggen.

Twintig bladzijden heb ik het uitgehouden.

Badiou, vol van zichzelf zoals altijd ( bon, soit, dat mag dan wel) badineert in de inleiding over zijn verhouding tot Deleuze, het komt er op neer dat volgens meneer Badiou's perceptie Deleuze hem wel van hetzelfde kaliber achtte en het waardevolle in zijn werk kon zien, ondanks de fundamentele verschillen in stellingname. Dat Badiou op het einde van Deleuze's leven serieus wat tijd spendeerde om een conversatie middels briefwisseling op gang te krijgen en te onderhouden. Dat Deleuze zijn uiterste best deed om hem gewillig te zijn maar dat ie uiteindelijk zijn kant van de briefwisseling vernietigde omdat ie wou vermijden dat dat ooit uitgegeven zou worden. Dat Badiou daar klaarblijkelijk behoorlijk pissed over is.

Ergens in dit vijgen-na-pasen verhaaltje staat ook beschreven hoe Deleuze op puur door Badiou geimagineerde wijze ten huize Mitterand met hem aan het lachen zou zijn geweest. 'k Weet niet hoe slim je moet zijn om als filosoof mee te mogen spelen (dat zal wel ong, hetzelfde zijn als voor dichtertje, veronderstel ik- haha), maar voor een domuil als ik zegt dat al voldoende.

 En dan begint het 'boek'. Nog.

Jongens jongens toch. 
Is het echt zo erg?
Het is echt zo erg.

Het is bedroevend temoeten vaststellen dat heel de intellectuele wereld dit soort laaghartige, kwaadwillige nonsens tolereert. Dit is je reinste maoistische propaganda vertrekkend vanuit pure intellectuele en emotionele nijd, d'r zit geen greintje respect in, het is er enkel op gericht het eigen programma verder te helpen, de tegenstand bij voorbaat koud te pakken, omdat ie natuurlijk héél goed weet dat juist daar ( en bij Derrida) het koordje overduidelijk, verguld en al, hangt te bengelen, het koordje aan de plug die het water in het vettige kuipje houdt waarin deze kwal zich heer en meester waant.

En ook is natuurlijk, wie wil er nu in zo'n mestvaalt zwemmen gaan? 

 

 

 

( Nee sorry,  ik geef geen refs voor dit 'boek' , google het ding zelf maar)
(jakkes) 

12:08 Gepost door dv in prrt | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

15-09-07

het punt opdiepen & waarlijk pieken



I


het zit denk ik ook al in & aan de
bestanden als een stalkende kwijlveeg
in het halfduister de straatstenen
te bevreten het hinnikt & balkt
het zijn uit van haar geschiedenishikje

in de lustwekkende pixelhuidjes, bv
de grafbewegingen op die krasloos
op de schermen lopen te dagen

ik? ik, ach ik, je kent het toch,

de schoenzolen slap het gerief
heeft de reikwijdte rioolput
& terug & vlijmende vergeet-
magneten vertalen het nabije ijzer
bij korfen tot schroot, het ooit

ja jaja

van de oosterse gezangen maar hela de
oosterse gezangen van de oosterse zanger
verkermen in crêpe, de hunne evenbeens
zijn krullen wat ze lullen wat &
zweten gelig hun kronkelend gekonkel als
oud geil bij de wazig wemelende wormen

de uitroep valt

ai
aik
eikst


ja



II


ik is ik
toen ik
had je hoe kon ik
ik had je hoe kon je

ach ik jij terwijl ik je
de ogen nog kussen
het water
je lippen met blauwglans
sprenkelen als droge
koekjes peuzelen kon

de afhand heft hoog
haar hakgedachte

stilte bekt de hele wereld af

wijl eertijds overtuigend mijn hand ging nog
de trap af met je kleed het sierlijkje
de berg op met bij bakken
het leed.

waar het smeltstortend
indruist daar ik

kk

 



III

 

ik dans daar ja met het daar, dat
wat  ik in je nergens was, het
twee stappen hier
één stapje daar

maar

& stroef is het niet, nu,
dat dat dat maar
niet eindigen wil, maar
niet wil in dit neenlied
dit leenlied van witmerg
dit weerhaken naar erg
och dit botte weigeren
de put in te weggen
ook al het niet willlen
zeggen


maar is het niet
meer is het niet 

stroeve lendenen,
herstkollen, gal?

00:22 Gepost door dv in prrt | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

13-09-07

ganesha, door doron

ganesha

12:28 Gepost door dv in prrt | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

de partij als programma

10:33 Gepost door dv in prrt | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

soft kessel porn code pome

lettershopPornography

10:19 Gepost door dv in prrt | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

eerste barstjes in het adoebe monobloc

seperate

fotosjop effects scheuren zich af en richten eigen bedrijf op 

09:42 Gepost door dv in prrt | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

tier tirir acmeFFrut

tier

09:01 Gepost door dv in prrt | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |